İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Güvenme ne malına ne mülküne,
Ateş yakarsa, bakarsın sadece külüne,
Kurtaramaz övündüklerin seni,
Baharda hazan gelirse gülüne.
17/05/2006

Şeref, ar ve namus satılır olmuş pazarlarda,
Güzel değerler sıkışıp kalmış hafızalarda.
Şerefli ve namuslu insanın vaylar haline,
Daha ölmeden, yaşar olmuş mezarlıklarda.
05/07/2006

Ağlamayı çoktan unutmuş,arsızca gülüyorsan,
Zalimleri seviyor mazlumdan yana olmuyorsan,
Hakkın yok insanların meclislerinde oturmaya,
Her halukarda doğruları daim konuşmuyorsan.
17/05/2206

Vurucaksa vursun beni hasımlarım
Şikayetçi olmam duyulmaz feryadı figanlarım
Hısımlarımın husumetli bir bakışıyla
Kurur bir anda gönül saksımdaki fidanlarım.
08/Temmuz/2010

Gamzeli yanaklarında Muhammedi güller yetişir,
Güle sevdalı bülbüller aşk ve şevkle çiftleşir.
Dünyalar güzeli yar firağının özlemleriyle,
sevmeyi şiar edinmiş gönüllerde, nadide sevdalar gelişir.

Çatlamış avuçlarımın içine alınca yüzümü,
Hatırladım sana verdiğim ilk sözümü.
Birlikte ektiğimiz yediveren asmanın,
Sarkmış üstüme olgunlaşmış tenin renkli üzümü.

Kalemi kağıdı alınca nasırlı elime,

Hem seviyorum diyorsun,
Hemde hasımlarıma şikayet ediyorsun
Hem beni benden soruyorsun,
Hemde gönül otağında ağırlamıyorsun
Seni anlamakta zorlanıyorum dersem haksızmıyım?

Seni düşünmekten bir hal oldum,
Muhabbet ve sevgiyle doldum.
Bir an görmedim nur cemalini,
Hazana uğramış gül gibi soldum.

Seni düşünmekten halim oldu yaman,

Sen buna sevmek diyorsan, olmaz olsun bu sevda!
Sen gününü gün ettin beni koydun hep yarı yolda.
Sen hep rahatlıktasın ama bu zavallı bedenim zorda.
Ben yoruldum. Ben usandım Bu üç günlük dünyada.

Sen buna sevmek diyorsan, ben yokum bu sevgide!

Sende, gözüm açıldı,sende dilim şakıdı.
Sende, karanlık dünyam aydınlandı.
Bu kadar mütevazı olmana hiç gerek yok,
Sende, bu gönül sevmeyi öğrenip uslandı.

Sende, aşkımın baharları yaşandı, ırmaklarım coştu.