İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Dokundurtmam abdestsiz elleri mabedime,
Özlem duyarım daim ihlaslı insanların muhabbetine.
Sancılar,ağrılar girmeden bu emanet bedenime,
Ölürüm de hiçbir söz söyletmem mukaddes dinime.

İçerimden,
Yaralıyam kardaş içerimden.
Unuttum o vefasızı,
Ama geçmiyor acısı içerimden.

Dokunuyor,

Yazın en sıcak ayında, konuğum olursan gönül ağılımda,
Ağırlarım seni Muhammedi güller içinde.
Hasbihal ettikçe benle, gönül bülbüllerim şakır bağımda,
Kaçacak delik arar boğulur şeytan nefret ve kininde.

Kışın en zemheri ayında, konuğum olursan yüreğimde,

Girme boşuna kedere!
Herşeyi yükleme kadere!
Mutlu günler yakındır,
Ulaşırsın sen de zafere!

Kendini boşuna üzme!

Allanıp pullanıp durma karşımda,
Görücüye çıksan satılmazsın gönül çarşımda.
Sevda sarrafları bakmazlar bile yüzüne,
Taşımazsam seni sevdalı başımda.

Güvenilmez artık baharına güzüne,

Bozdular vicdansızlar düzeni,
Allah sevmez kardeş kardeşi üzeni.
Cennetlik olmak istiyorsan,
Eksiltme şerefli insanlardan buseni.

Bozdular kardeş kardeşin arasını,

Aylardan ocak,
Yarime açtım kucak,
Kavuşmamızı istemeyen,
Allahından bulacak.

Aylardan şubat,

İyi kötü anılarla dolu, bir yıl daha zayi oldu ömrümden
Sevda şevkiyle,yar gelip geçti gönül köprümden.
Acıkmıştım oturdum yar ile sevda sofrasına,
Yedikçe yedim ama doyamadım aşkın dürümünden.

İyi kötü anılarla dolu bir yıl daha geride kaldı,

Bir yürek işin kolayına kaçmadan sevdalanmışsa
Gizleyemez sevda ateşini yanar aşikarca
Celallenmiş bir aslan gönül otağına oturmuşsa
Çıkar aşk meydanına atar naraları korkusuzca

Bir yürek vermişse yularını bir güzelin eline

Ben, seni zemzem suyunun kutsallığında,
Yazın kavurucu sıcaklarında esen, meltemin serinliğinde,
Firakların resmedilmeyen hasretinde,
Visallerin tarifi mümkün olmayan, sevinç ve mutluluğunda,
Güvercinlerin kur yaparken, çıkırdığı uğultuda,
Mecnun’un Leylasına olan sevdasının ölçüsüzlüğünde,