İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

İsterim sana sevdalı yüreğim
Aşkın ile her daim yanıp tutuşsun
Bu fani dünyada yanıp tutuşsun ki
Baki dünyada Allah beni yakmasın!
Sevda ile yanan yürekler
Allah indinde daha da bir kıymetli olur

Çalmayacaksan şayet gönül kapımı,
Bakma aşkin sevdalıgözleriyle bana!
Merhem olup sarmayacaksan yaramı,
İçirme bana aşkın suyunu kana kana!

Dikmeyeceksen sevda bayrağını gönül dağını,

Bu yorgun gözler seni gördü göreli,
Gariban gönlüm oldu sana yanık
Gamzeli yanaklarınla güldün güleli,
Sevda mahkemelerinde oldum sanık.
Son sözünü,en başta söyledin söyleyeli,
Sevdam bile olmuyor artık bana tanık.

Çatlamış avuçlarımın içine alınca yüzümü,
Hatırladım sana verdiğim ilk sözümü.
Birlikte ektiğimiz yediveren asmanın,
Sarkmış üstüme olgunlaşmış tenin renkli üzümü.

Kalemi kağıdı alınca nasırlı elime,

Sen, bülbüllerin şakıdığı bağımda,
Sen, dumanlı karlı gönül dağımda,
Sen, deli kanlılık gençlik çağımda,
Sen, örnek gösterilen dostluk ağımda,
Ve sen,aşkınla kavrulmuş yağımdasın.

Sen, sevaplarımın darasında,
Sen,sevda sürmesi çekilmiş gözlerimin karasında,
Sen,gece yarılarında atılan sevda narasında,
Sen,dost ile düşman arasında,
Ve sen,sevdiğini ölesiye seven sevdalının başlık parasındasın.

Sen, güvercinlerin özgür uçuşlarında,
Sen, ele ele dolaşan sevgililerin mutluluğunda,
Sen, hasadını bekleyen çiftçinin sabırsızlığında,
Sen, nadasa bırakılan toprakların bereketinde,
Ve sen, güçlünün gücünde, güçsüzün çaresizliğindesin,

Sen, sen, sen,
Emrine amadeyim daim ben.
Muhammedi gül kokar,
Sendeki buğday benizli ten

Sen, sen, sen,

Hem seviyorum diyorsun,
Hemde hasımlarıma şikayet ediyorsun
Hem beni benden soruyorsun,
Hemde gönül otağında ağırlamıyorsun
Seni anlamakta zorlanıyorum dersem haksızmıyım?

Seni düşünmekten bir hal oldum,
Muhabbet ve sevgiyle doldum.
Bir an görmedim nur cemalini,
Hazana uğramış gül gibi soldum.

Seni düşünmekten halim oldu yaman,