İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Kuşlar, rengarenk gül bahçeleri içinde, cıvıl cıvıl ötmeli!
Ağaçlardaki yapraklar yemyeşil, çeşit çeşit olmalı!
Daima insanlar birbirine olumlu yönde yaklaşmalı!
Buz gibi sular, çevremizde şarıl şarıl bahçelere akmalı!

Uçsun özgürlük güvercinleri masmavi gökyüzünde!

Fakirler acından uyuyamazken,
Yetimler başlarının sıvazlanmasını beklerken,
Ağlamaktan gözlerin feri azalırken,
Dizlerden takat çekilirken,
İnsan gibi insanlar inim inim inlerken,
İnsanlık günah bataklığında boğulurken,

Başına alıp gitmiş özüm özümden
Sevdalıyım dönmem sözümden
Gül kokan yar gitmiyor gözümden
Nasıl olacak, akıbetimi bilemedim

Gülden ağır bir kelime söylemedim

Yeri ve zamanı geldiğinde, bildiklerini anlatmıyorsan,
Anlattıklarını yaşamıyorsan,
Öğrendiğin ilmin hakkını vermiyorsan,
Meclislerde oturmaya hakkın yok!

Başkalarını ağlatıp da sen ağlamıyorsan,

Benim yaram yürek yarasıdır,
Yarimin sürmesi sevda karasıdır.
Benim derdim dertler içinde,
Ölüm ile yaşam arasıdır.

Benim yarim en alasıdır,

Meine Welt ist Liebe,
die Liebe ist meine Welt.
Wer Ohne Gegenleistung liebt,
Nenne ich mit den besten Gedanken Held.

Meine Welt ist die Treu,

Söylesene bu aşkın neresinde var asalet?
Aşkın amacına ulaşması için gerekmez mi adalet?
Bazı aşklar insana ömür boyu yaşatırmış felaket!
Söylesene bunu yapanların neresinde var zerafet?

Müslümanım diyorsan,
Asla söylememelisin yalan!
Olmamalısın vebal alan!
Sadece güzellikler olsun!
Senden sonra geriye kalan.

Gamzeli yanaklarına oldum iptila,
Seven görmek ister sevdiğini illa.
Yaradan seni özenerek yaratmış,
Gönlüm unutamıyor seni hala.

Kiraz dudaklarına kondurdum öpücük,

Öğretti o yar bana şerefi arı
Oldum en has balı yapan arı
Aşkın hararetiyle yandığımda
Getirir bana en temiz karı

Öğretti o yar bana sağımı solumu