İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Söylesene yar!
İnsan koynunda yılan besler mi?
Yar dediğin sevdiğini tersler mi?
Rüzgar dediğin,
Her daim aynı yönden eser mi?

Eğme zalimin zulmüne baş!
Gerekirse yüreğine basarsın taş!
Eyvallahın olmaz hiçbir kula,
Helalinden olursa yediğin aş!

Eğme zalimin zulmüne boyun!

Yüreğime,
Nakşedilmiş o yar yufka yüreğime,
Dünya tamamen güzeller dolu olsa,
Yuva yapamaz başkası yüreğime.

Burnumdan,

Aklı selim düşünmek varken,
Aksini yapmak niye?
Muhabbet fedailiği yapmak varken,
Husumeti barındırmak niye?
Sevda yolunda yolcu olmak varken,
Menzil murat aldırmayan yolculuklar niye?

Beni terk edip gittikten sonra,
Hatıralarıma sarıldım.
Seni tanıyan herkese darıldım.
Doyamadığım sevdanla ikiye yarıldım.
Bana göre olmayan aşklarla karıldım,
Görürsen halimi üzülürsün.

Aşk dolusu gözlerle bir kez baktın!
Konuk olduğun yüreğimi yaktın!
Nadasa bıraktığım gönül tarlalarıma,
Pınar olup coşkunca aktıkça aktın!

Sen gönlümde en yüce dağdın!

Sevda, sevda dediler saldılar beni sevdanın çileli yoluna,
Yüreğimde sevdanın yuvasını ördüler, girdiler koluma.
Çaldılar yalan dolanlarla, çok gördüler bu sevdayı bana,
Bu sevdanın ateşi yetmezmiş gibi, koydular kor ateşini koynuma.

Bu sevdanın başı acı, ortası acı, sonuda acıyla bitti.

Görür görmez seni, tutuldum sevdana,olmuşum berduş,
Yokluğunda ise, kanadı kırık, çırpınıp uçamayan bir kuş.
Görmedim baharları, yaşadığım her mevsim oluyor kış,
İşlemiştim seni gönül gergefime, sabırla hep nakış nakış.

Anlamadım. Nedendir benden bu devamlı kaçışın?

Yanayım,
Her daim yardan yanayım,
Cehennem narı yakmaz beni,
Mağrur gözlerinle yanayım.

Söneyim,

Yapay sevdalar bülbül misali şakıyan dilleri eder lal
Bırakmaz tutunacak gölgesi olan güçlü yeşil bir dal
Gerçek sevda alyansını parmağına takan bir kimse ise
Sergiler her daim gıpta edilecek hal

Yapay sevdalar söyletir insana en dertli hoyratları