İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Duygusal olma, vurdum duymaz ol! diyorlar,
Ama duygusallığı çok sevdiğimi bilmiyorlar
Bilselerde bir anlam vermiyorlar
Gözyaşı dökeni cehennem ateşi yakmazmış
Ne kadar anlatırsam anlatayım anlamıyorlar.

Bakıp da gerekeni görmemek,
Gül bahçelerinde gül dermemek,
Vicdanın sesine kulak vermemek,
Sevdiğinin yoluna güller sermemek, nereye kadar?

Hayırlara vesile olmamak,

Tatsızlıklara karşı azalmış insanların mukavemeti!
Henüz koklanmadan kuruyor Muhammedi gül demeti!

Yazın temmuzunda yapaylıklar titretiyor insanı zangır zangır!
İnsanların riyakarlığı bağırtıyor ben gibilerini bangır bangır!

Viyana kapılarına kadar at sırtında giden ve dünyaya meydan okuyan asil atalarımızdı.
İki yakamızın bir araya gelmemesi ise kabullenemediğimiz hatalarımızdı.

Kağnılarla bombaları büyük bir şevkle taşıyan analarımızdı.
Bizi geri bırakan gerekenleri gerektiği gibi yapmadığımız ayarlarımızdı.

Sen yaşadıkça, eksilmesin ihlaslı zikir dilinden!
Seni tanıyan tanımayan herkes emin olsun senden!
Yüzde yüz çizgin belli olsun!
İnsanı cehennemlik eden adaveti çıkar at gönlünden!

Asil atalarımız derki, başa bakma sona bak!
Husumet tohumlarını kökünden çek yak!
Ömür miadın bitinceye dek,
Babayiğit ol başın dik, alnın olsun ak!

Ne oldum deme ne olacağım de!

Nefsin şeytani heves ve arzularına uyarsan,
Meyledersin ister istemez fani dünya malına.
Kişiliğini ve benliğini satarsan,
Binersin şeytanın atına bakamazsın hal ve ahvalına

Nefsin şeytani heves ve arzularına uyarsan,

Üç maymunu oynamakla,
Boşu doluya, doluyu boşa vurmakla,
İnsanları çıkmazlara sokmakla,
Ne geçiyor elinize söylesenize!

Bindiğiniz dalı kesmekle,

Husumet, kin ve adavet atını nallamakla,
Sap ile samanı, at izi ile it izini birbirine karıştırmakla,
Fikri güzel, gönlü güzellerin, kalplerini kırmakla,
Asil atalarımızın, kemiklerini sızlatmakla,
Kurnaz tilkileri, vakarlı aslanların otağına oturtmakla,
En muhkem gönül köprülerini, yıkmakla,

Boşu doluya, doluyu boşu vurmakla,
Beni bana küstürüp, beni benden almakla,
Gönül tarlalarımı sulayan, pınarlarımı bulandırmakla,
Şirin uykulara hasret bırakmakla,
Ne geçiyor eline söylesene ey zalim sevgili!