İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey şerefli güzel insan!
Sen sen ol, kazandığın parayı son kuruşuna kadar helal et!
Sıkıntı keder ve tasan olduğunda, kendi kendine yet!
İnsanı cehennemlik eden nefsin şeytani heves ve arzularına,
Günü güne satmadan en muhkem engelleri kendine yap set

Ey sevgili yar,
Gönül defterinde aç beyaz bir saife
Sana olan aşkımı ne olur alma hafife,
Mahir bir sevda terzisi ol,
Giydir aşkın gömleğini kumaşı olsun kadife.

Ey sevgili yar!
Naz ve cilven mütevazı hayatımı eder ters yüz,
Sımsıcak yufka gönlüm olur katı ve buz.
Açtığın yaraya merhem olman gerekirken,
Kaldırdın kabuğunu döktün üzerine biber tuz.

Ey sevgili yar,
Sen, nazik tenimde can,
Sen, unutulmayan mutlu an,
Sen, damarlarda dolaşan asil kan,
Ve sen, manidar şöhret ve şansın!

Ey sevgili oğlum Furkan,
Sen gören gözlerimin feri,
Sen girdiğim cenklerin Zaferi,
Sen gönül dünyamın mert ve yiğit neferi,
Ve sen bu üç günlük dünyada Yaşama cevherimsin!

Ey sevgili
Sen, varım ile yokluğum,
Sen, şerefle ağırladığım konuğum,
Mahir bir avcı olursam,
Sensin elimdeki yay ile okum.

Ey sevgili sen gözlerimin en güçlü ziyası,
Sen dudaklarımın düşmeyen en ihlaslı duası,
Ve sen gönlümün en nadide refikasısın.

Ey sevgili sen hayatımın en manidar gayesi,
Sen sevdamın tarifsiz en üst payesi,

Ey sevgili
Sen gül dalına konmuş kelebeğim
Sen günahsız bebeğim
Sen iyilikleri yazan meleğim
Ve sen alın terim ve helal emeğimsin

Ey sevgili Allah Peygamber aşkına!
Gönlümün şatafatlı sarayını etme harabe!
Aşkın tohumlarını gönül tarlasına ektim habbe habbe.
Seni öylesine canı gönülden sevmiştim ki,
Şahittir buna Diyarbekir’de metfun yirmi yedi sahabe.

Ey sevgili arkadaş!
Sarıl dört elle yüce Yaradanın ipine!
Sadece canı gönülden şükret, yerin göğün sahibine!
Başkaları asla ce asla menzil murad aldırmaz sana
Dalma emin olmadığın suların dibine!