İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Yolun sevgi ve muhabbet, tevazu yolu oluyorsa,
Yufka gönlün, rahmani aşk ve sevdalarla doluyorsa,
Aşkın bayrağı, vedud dağlarında, özgürce dalgalanıyorsa,
Müsterih ol gam ve kasvetin olmasın asla ve asla!

Gönüllere girip, manidar sevdaların otağını kurabiliyorsan,

Mutlu değilim anne çünkü
Komşu komşuya ne bir günaydın ne de bir hayırlı akşamlar diyor,
Duaların en hayırlısı olan Allah’ın selamını bile,
Kimse kimseye vermiyor.
Dostlukların içi boşalmış.
İnsanlar birbirlerine Allah rızası için gidip gelmiyor.

Mutluluğun miftahı,
Dostlarının neşe ve üzüntülerini, seve seve paylaşmaktır!
Sevdiklerini, sevgi ve muhabbetle kucaklamaktır!
Mutluluğun miftahı,
Dünya nimetlerini acılaştıran ölümü, sık sık hatırlamaktır!
Bakmakla yükümlü olduklarını, helal lokmalarla doyurmaktır!

Mutluluk nedir anne?
Bal dökülen dillerin bana mutluluğu anlatsın!
Anlatsın ki kalan ömür miadım mutlulukla tanışsın!
Benim dünyamdan mutluluklar şatır bir güvercin olup uçmuş çok uzaklara.
Erzak çantasını kaybetmiş seyyah misali olmuşum çarnaçar.
Sevinmenin ne demek olduğunu unutalı yıllar olmuş,

Vakarlı aslanlar küsmüş kapanmış inine.
Çakallar pervasızca uluyor özgürce.
Devir değişmiş, düzen bozulmuş aslanın hali hal değil!
Meydanlar çakallara kalmışsa,
Çakallar uludukça uluyorsa,
Çizgisi belli olan insanların vaylar haline…

Gözlerim yanıyor ağlayacakl sanki,
Yürek dayanmıyor duracak sanki,
Bu ten bu canı taşımıyor artık,
Ahirete yolculuğum yakın inanki.

Susadım

Kendini dev aynasında görmekle,
Husumet nakışlarını mahirce örmekle,
Sadece bardağın boş tarafını görmekle,
Mutlu oluyorsun sanki...

Boşu doluya, doluyu boşa vurmakla,

Yarim ederse şevkle sevda yeminini
Aşkın çayı gönül ateşinde tutar demini
Gerçek sevdalılar aşk ile her bakıştığında
Zelzele olur sanki beşik gibi sallar zemini

Yarim oturursa iştahla sevda sofrasına

Ey gamzelerine kurban olduğum yar.
Celalli ve haşin bakışlarınla sevdalı gönlümü yaralama.
Kapısına gidecek başka kimsem yok.
Bir gün mecbur olur da gelirsem kapına,
İki kelam et benimle! Yapmacıktan bile olsa hal ve hatırımı sor!
Allah peygamber aşkına kovma beni!

Ben olmasaydım kimse çekmezdi derdini,
Dev aynasında görüyordun daima kendini.
Sevda ateşiyle yakmasın Allah hiçbir ferdini,
Tutulduktan sonra anladım aşkın fendini.

Terk ettirdi bu sevda bana yerimi yurdumu,