İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Asil atalarımız derki, başa bakma sona bak!
Husumet tohumlarını kökünden çek yak!
Ömür miadın bitinceye dek,
Babayiğit ol başın dik, alnın olsun ak!

Ne oldum deme ne olacağım de!

İçtimai hayatta, yaşamadıklarını anlatıyorsun,
Menfaatin için, insanları harikulade aldatıyorsun,
Zalimlerin ekmeğine, bal ile yağ sürüyorsun,
Birbirinden güzel, birbirinden hayırlı, yollar varken,
Nefsin, şeytani heves ve arzularına giden yollarda, yolcu oluyorsun.

Anne!
Duygu ve düşüncelerim karman çorban olmuş.
Kemlik bilmeyen bu yufka gönlüm kin ve nefret ile Dolmuş.
Rengârenk Muhammedi güllerim hazan gelmeden Solmuş.
Bu kadar iyi niyetli olmama rağmen yakınlarıma niye yaranamıyorum?
Bin bir türlü maddi zorluklarla onları okutup bugünlere getirinceye dek

Ne olurdu sanki anlasaydın biraz hal ve ahvalimden
Kendine, bir hisse çıkarsaydın çektiklerimden.
Unutma gün olur devran döner,
Çıkarım bende elbet bir gün galibiyetle sevda zaferinden.

Ne olurdu sanki, bir kez empati yapsaydın,

Ne olur yarabbi halimi hal et!
İki yakam bir araya gelmiyor.
Gönül atım menzil murat almıyor.
Dert ve sıkıntılarım olmuş tomar tomar,
Arzuhalci bile arzuhalim yazmıyor.

Canım dediklerin,
Çıngıraklı yılan çıkmışsa,
Gönlüne paslı çivileri çakmışsa,
Yollarına sinsice pusa kurmuşsa,
Ne yaparsın o zaman?

Gönül pınarlarım boz bulanık, aksa da akmasa da,
Zalim o yar bana celalli ve haşin baksa bakmasa da,
Göğsüne kin ve nefret bayrağını taksa da takmasa da,
O benim biricik yârimdir demeye devam edeceğim.

Yazdığım en manidar şiirlerimi okusa da okumasa da,

Gönül köprüleri nasıl kurulur?
Asil ve yufka gönüllere nasıl girilir?
Fikri güzel, gönlü güzeller nasıl sevilir?
Öğret bana anne!

Kimsesiz dul ve yetimler, nasıl kayrılır?

Ölesiye meftun olduğum ey canımın cananı!
İşin kolayına kaçmadan, bakarsan gözlerimin içine,
İnsanı tedricen yakan sevda kıvılcımlarını görürsün.
Canı gönülden hasbihal edersen benimle,
Sana nasıl sırıksıklam meftun olduğumu anlarsın.

Seversen onunu içten,
Mutlu olursun sahiden.
Küsmüş olsan da hayata
Doğarsın sanki yeniden.

Gidersen ona doğru,