İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Dinlersen vicdanının sesini,
Şeytan giydiremez sana fesini.
Dört elle sarıl Allah’ın ipine!
Vermeden sayılı son nefesini.

Konuşmadan önce düşün taşın!

Bir şey yapıyorsan hakkını ver!
Dostum dediklerine, her daim gül der!
Uymazsan, nefsin şeytani heves ve arzularına,
Sen yaşadıkça, bulaşmaz sana şer!

Konuşuyorsan, her daim doğruları konuş!

Yolcu ol rahmani yollarda aşk ve şevkle!
Yaşa ömür miadını büyük bir zevkle!

Zikir ve ibadetlerini yap her daim ihlas ile!
İnsanı cehennemlik eden nefsin istemese bile.

Ey sevgili!
Tut bırakma ellerimi!
Bırakma ki, bedenimde yorgunluk kalmasın!
Kalmasın ki, maharetli ellerimin mahareti,
Her geçen gün, biraz daha ziyadeleşsin!
Her elimi tuttuğunda, yaşama neşe ve sevincim katmerleşir.

Yemezsem hafta da bir,
Yazamam birbirinden manidar şiir.
Mehmet ustanın lahmacunları,
Aşk ve şevkle iştahla yenir.

Tarif edilmez lezzeti,

Mevsimlerden kış, aylardan ise ocak.
Çok sıkı giyinmiş olmama rağmen üşüyorum!
Hem de öylesine üşüyorum ki,
Dudaklarım mosmor kesiliyor,
Kemlik bilmeyen sevdalı gönlüm de üşüyor!
Ben eskiden kolay kolay üşümezdim!

Duygularımı yazdım.Okudum ama anlayamadım.
Sevda yolunda yürüdüm. Menzile varamadım.
Ağladım, ama sıkıntılarımı atıp ferahlayamadım
Seni kaybettim.Kimselerede bir türlü soramadım.

Sen atlı oldun ben yayan sana ulaşamıdım.

Zulmeden sensin, zalim olan sensin.
Dünyamı bana, zindan eden sensin.
Berrak sularımı, bulandıran sensin
Utanmadan “benden özür dile” diyorsun.

İki yakamı, bir araya getirmeyen sensin.

Türküyle, kürdüyle, lazıyla, çerkeziyle, zazasıyla abazasıyla,
Rengarenk taşlarıyla, bereketli topraklarıyla,
Gölleriyle, Allah Allah diye coşkun akan dereleriyle,
Üç tarafı masmavi denizlerle kaplanmış olmasıyla,
Bu cennetimsi ülkemi ve şerefli atalarımı sevmeyen utansın!

Uyandığında yoksam, şayet yanında,
At atabilidiğim kadar hüzün naralarını.
Tarifsiz sancılar yuvasını yapmışsa canında,
Vaz geç aklardan giyin, bir an önce karalarını.

Uyandığında yoksam, şayet gönül otağında,