İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

EY Diyarbekir Diyarbekir Sen, Güneydoğu’nun anlatılmakla yazılmakla bitirilemeyen şehrisin.
Sen, sevinçten yerinde duramayan, gelinlik genç kızların en helal mehrisin.
Sen, aşk ve sevdaların desen desen, ilmek ilmek mahirce işlenmiş gergefisin.
Ve sen, er meydanında bileği bükülemeyen, mert ve babayiğitlerin listesisin.

Sen, tarıma ve hayvancılığa elverişli bereketli topraklarınla ne kadar övünsen azsın.
Sen, sende büyüyen gelinlik çağına gelmiş kızların, şiirlere konu olan cilve ve nazlarısın.
Sen, insanı ayakta tutan ve insanı dört elle hayata bağlayan, sevgi hazlarısın.
Ve sen, sıradan insanların fikri güzel gönlü güzel insanlardan aldığı bazlarısın.

Sen, eskiden avlulu toprak damlarda, geceleri yıldızları sayarak uykuya dalışlarsın.

Sen, hatıralarımın kadınısın.Sakın unutmayasın, haberin olsun.
Sen, başıma som altundan yaptırdığım tacsın bunu bilmelisin
Sen, evimin sultanı uykularımın en müthiş rüyasısın .
Sen, gönül bahçemdeki eşine ender rastlanan güller buketisin.
Sen, görmeyi bilen yeşil zeytin rengi gözsün bunu kabul etmelisin
Ve sen, yüreğimin en düzenli atışı,hayatımın baharısın diye söz verdiğimsin.

Hem seviyorum diyorsun,
Hemde hasımlarıma şikayet ediyorsun
Hem beni benden soruyorsun,
Hemde gönül otağında ağırlamıyorsun
Seni anlamakta zorlanıyorum dersem haksız mıyım?

Senin sevmen buysa,
Yüz kere, bin kere batsın yerin dibine!
Sevilen, aşk ve şevkle bağlanmalı, vefa ve sadakat ipine!
İyi günde, herkes herkesin dostu olur,
Sevilen sevildikçe, şükretmesi gerek yerin göğün sahibine!

Senin bana bu çektirdiklerin, canıma çoktan tak etti, tak etti, tak etti.
Yaşayacağım mutlu gün ve gecelerimi tamamen bitirdi, bitirdi, bitirdi.
Sen sen oldun, bırakmadın menzil murat alayım!
Bu sevdan iki yakamı biraraya getirmedi, getirmedi, getirmedi.

Rutubetli ve sıkıntılı bir gün,
Ellerim başımın dibinde,
Gözlerimi tavana dikmiş,
Çıkmazlara girmiş misali, kara kara düşünüyorum.
Unutmak istiyorum olmuyor,
Havsalımdan çıkarıp atmak istiyorum olmuyor,

Talih kuşu olsaydım,
Başına konardım.
Muhammedi gül olsaydım,
Ayazlarda açardım
Bir gün görmeseydim,
Sararıp solardım.

Sevda yollarında olmaz ki, işin kolayına kaçmak,
Gönül defterini sevdiğine açmamak hiç olur mu?
Sayfalar dolusu sevda mektupları yazarken,
Gülmek ile ağlamak anları bir olur mu?

Çıkılmışsa şayet aşkını barındaran sevdanın dağlarına,

Bildiklerimi ihlasla yaşayamadan,
Rahmani yollara baş koyamadan,
Zalim nefsime gem vuramadan,
Gönül hanesinde uyuyamadan,
Ömür miadım bitmek üzere.