İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ne varlığın ne de yokluğun değil artık umurumda!
Çok gözledim yolunu, uçurumlu dağların karanlıklarında!
Aşkına giden sevda yollarının balçıklı çamurunda,
Boşu boşuna gidip gelmişim aşkın dimdik yokuşlu yollarinda!

Ne göründüğün gibi, ne de olduğun gibi görünmen beni artık ilgilendirmiyor!

Duyulmazsa beş kez ezan sesi,
Ziyadeleşmez gönlün neşesi.
Envai türlü hayır hasane yazılır,
İbadetle geçerse insanın her gecesi.

Kılınmazsa her gün beş vakit namaz,

Bir gün daha azaldı sayılı ömür miadımdan.
Yufka yürekliliğim ve gözü yaşlılığım konuşulacak ardımdan.
Herkes kendine kıssadan bir hisse çıkaracak,
Hatıra defterime hatıra olarak yazdıklarımdan.

Ömrün gün ve geceleri tutulmuyor su gibi akıp gidiyor.

O yar,
Meftun etti beni kendine o yar
Duyarsa alıcı gözüyle başkasına baktığımı
Celali bakışlarıyla gözlerimi oyar.

İşler,

Gün görmemiş sevdalar yaşamalısın,
Yaşanmamış dertlere bugünden alışmalısın.
Kötülerin şerrinden daima kaçmalısın,
Sevenlere ise yüreğini sofra gibi açmalısın.

Güzel düşünüp etrafına güzellikler saçmalısın,

Müslüman olmalı her daim alçak gönüllü!
Alçak gönüllü olduğunda, gittiği yollar yaz kış olur çimenli güllü.
Çirkinlik bulunmaz yufka gönlünde,
Aşk ve şevkle şakıdıkça şakır her zaman bülbülü.

Yolun sevgi ve muhabbet, tevazu yolu oluyorsa,
Yufka gönlün, rahmani aşk ve sevdalarla doluyorsa,
Aşkın bayrağı, vedud dağlarında, özgürce dalgalanıyorsa,
Müsterih ol gam ve kasavetin olmasın asla ve asla!

Gönüllere girip, manidar sevdaların otağını kurabiliyorsan,

Yolun sevgi ve muhabbet, tevazu yolu oluyorsa,
Yufka gönlün, rahmani aşk ve sevdalarla doluyorsa,
Aşkın bayrağı, vedud dağlarında, özgürce dalgalanıyorsa,
Müsterih ol gam ve kasvetin olmasın asla ve asla!

Gönüllere girip, manidar sevdaların otağını kurabiliyorsan,

Mutlu değilim anne çünkü
Komşu komşuya ne bir günaydın ne de bir hayırlı akşamlar diyor,
Duaların en hayırlısı olan Allah’ın selamını bile,
Kimse kimseye vermiyor.
Dostlukların içi boşalmış.
İnsanlar birbirlerine Allah rızası için gidip gelmiyor.

Mutluluğun miftahı,
Dostlarının neşe ve üzüntülerini, seve seve paylaşmaktır!
Sevdiklerini, sevgi ve muhabbetle kucaklamaktır!
Mutluluğun miftahı,
Dünya nimetlerini acılaştıran ölümü, sık sık hatırlamaktır!
Bakmakla yükümlü olduklarını, helal lokmalarla doyurmaktır!