İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Gidince o yar kaldım darda
Bıraktı beni en şiddetli harda
Çıktım yüce dağların doruğuna
Ayak izini aradım tipide karda

Gidince o yar oldum perişan

Yanağıma usulce bir buse kondurmadan,
Yaşanmış çok güzel hatıraları düşünmeden,
Kulağıma dostça bir eyvallah demeden,
Birlikte diktiğimiz fidanların suyunu son kez,
Vermeden mi gidiyorsun?

Ağlamak merhamettendir,özeniyorum ağlayanlara,
Sevda kemerleriyle gönül gözlerini bağlayanlara,
Kucaklar dolusu sevgi toplayıp sırları saklayanlara,
Tabib olup şifa dağıtmak lazım yarası kanayanlara,
Gıpta ediyorum bunları yapanlara.

Tanıyamaz oldum kendi kendimi.
Aşkın çaldı benden beni.
Yıktı çok muhkem olan bendimi.
Şimdi soruyorum
Buna hakkın varmıydı?
Evet vardı diyorsan,

Gel otur yanıma, sevda yüzüğünü tak parmağıma!
Sevda sofrasındaki aşkın lezzeti sürülsün damağıma!
Doldururum sevda kurşunlarını şarjörüme,
Aşkın eşkıyası olur çıkarım dağlarının doruğuna!

Gel otur yanıma, bak gözlerimin içindeki şahide!

Gençlik benzer bahar mevsimine,
Nadide duygular gizlenir ismine.
Yaşanırken gençliğin deli dolu yılları,
Anılar işlenir mahirce hayat büstüne.

Gençlik benzer ayaz gecelerdeki dolunaya,

Yalvarıcı bakışlarla
Yere deviren vuruşlarla
Boz bulanık akışlarla
Aşkımı ucuza satışlarla
Hedefine vurmayan atışlarla

Gel otur hemencecik geç karşıma!
İçelim safa ile günün yorgunluk çayını!
Bezenip süslen çık gönül çarşıma!
Seyredelim birlikte aşkın dolunayını!

Gel otur göz bebeklerimin içine bak!

Gel otur yanıma, ömrüm uzasın!
Hayatım renklensin, bakışlarım anlam kazansın!
Gel otur yanıma, gözlerim sadece seni görsün!
Gönlüm ise hep seni sevsin!

Gel otur yanıma, sesin kulağımdan hiç gitmesin!

Gerçek sevdalar değil midir insanı coşturan?
Nadide aşklardır seveni sevdiğine kavuşturan!
İçi boş sevdalar değil midir?
İnsanı kükremiş aslanlar ile boğuşturan!

Gerçek sevdalar değil midir destanlar yazdıran?