İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Sımsıcak gönüller dönüşmüş buz parçasına
En namahrem yerler çıkarılıyor nefis çarşısına
İnsan denen en şerefli en değerli mahluk
Gitmek istemez olmuş dostunun bile yasına

Sımsıcak gönüller bırakılmış yıllardan beri nadasa

Bilemiyorum,geçer mi bu sıkıntı yüreğimden,
Bir ses diyorki bana derinden,
Büyük günah olmasaydı şayet,
Son verirdim hayatıma,vazgeçerdim canımdan.

Harama tevessül etmedim,pişman değilim,

Sevmek farkında olmadan acı çekmektir.
Ağılarla karılmış en lezzetli ekmektir.
Aşkın menziline vardıran,
Gönül harareti ve helal emektir.

Sevmek ateşten gömleği giymektir.

Sevmek, ömür miadının, ana fikridir!
Sevmek, şanı yüce Yaradan'ın, zikridir!
Sevmek, insanların, en zenginidir.
Ve sevmek, manidar nimetlerin, şükrüdür!

Sevmek, kul olmanın, tarifidir!

Sevmek, kıblemdir.
Arzuhalim kalemdir.
Kitapların ana fikri,
Gönüllere girmektir.

Sevmek, visaldir.

İşin kolayına kaçmadan sevmek, ibadettir.
Gönüllerde otağ kurmak maharettir.
Muhabbetli olmayı şiar edinmek ise,
En manidar cesarettir.

Allah rızası için sevmek, cennet miftahıdır.

Düştüm sevmeyi bilmeyenlerin ağına
Uğursuz baykuşları tünettiler bağıma
Bırakmadılar aşk ve şevk ile dikeyim
Sevda bayrağını aşkın en yüce dağına

Çıktım sevmeyi bilmeyenlerle yolculuğa

Sevmeyi edinmek lazım şiar
Dolaştırsa bile insanı gurbet diyar
Vazgeçilmezse sevdalardan
Şeytan çatlar olur kendinden bizar

Sevmeyi edinmek lazım menzil murat

Sevmeyi şiar eden gönlün sıkıntıdaysa,
Dünya senin olsa ne yazar.
Rahmani muhabbetler gerektiği gibi yaşanmıyorsa,
Şeytani muhabbetler dünyayı eder sana dar.

Sevmeyi şiar eden gönlün hastaysa,

İnsanı insan eden aklıdır,
Yapılan hayırda ve şerde saklıdır.
Ekmemişsen envai türlü gülleri,
Sevmezse o yar seni yerden göğe haklıdır.

Bende var sana yanık bir yürek,