İbrahim Cuma Şiirleri - Şair İbrahim Cuma

Karanlık geceyi aydınlatmaya;
Bir Ayhan olmalı, özünde maya
İnanıp açmalı eli semaya
Peşine düşmeli Kızıl Elma’nın

Mayayı Ay Hanım kurmuş olmalı

Kızılelma deyip çıktık yollara
Gönül gözümüzü diktik yollara
Kanlı alın teri döktük yollara...
Bu yola adanmış ırkımız bizim.

Ufuklarda gündoğusu yönünde

Kızılelma deyip çıktık yollara
Gönül gözümüzü diktik yollara
Kanlı alın teri döktük yollara...
Bu yola adanmış ırkımız bizim.

Ufuklarda gündoğusu yönünde

Korkma dedin ya !
Korkmadık yarınlarımızdan...
Akif olduk vatana.
Şehadeti şan bildik;
Mevzu vatan olunca...

Bir rüzgar eser,
Alır elinden sevdiklerini.
Kimini savurur göklere;
Kimini sürükler, deli devre...

Savrulanlar,

Kubbene Güneşi takan bu ümmet;
Kudüs’ü geceye bırakmayacak...
Senden olmayanla gelen adalet
Karanlığa çıngı hiç yakmayacak.

Ümmet hakikati görmek zorunda.

Gökler mavi ova yeşil
Kutlu şehir Osmaniye’m
Güzelleşen büyüyen il
Kutlu şehir Osmaniye’m

Altyapı’da sorun bitsin

Seyyah olup gönülleri gezenler,
Diyar diyar yüreğe can süzenler
Gül vatansa, ona nağme dizenler
Soy sürse de hizmetkârdır vatana...

Vatanında gariplere kol kanat

Adanmış ömürler vardır ya hani
Halkına amade, hizmetkar yani
Memleket sevdasına yürekten kani
Emeğin şahsına has olsun hocam
Tarih sahnesine süs olsun hocam...

Al başını git de sorma
Beni değil eli dile
Maziye kafanı yorma
Yavaş gitme yar ikile

Yar ikile yar ikile