İbrahim Cuma Şiirleri - Şair İbrahim Cuma

İbrahim Cuma

Saba rüzgarına susamış.
Güneşin aydınlığında gözlerin...
İlkbahar sabahına hasret.
Gecenin derinliğinde ben...
Alemi kıskandırır bilirim,
Yüzüme bakıp da gülmen.

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Tırnağımdan giren bu garip sızı
Senden geldi sana geri varmaz mı
Ciğerimi yaktın gavurun kızı
Beni yordun nazın seni yormaz mı

Endamını gördüm vurgunu yedim

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Ayrı ayrı anladık
çocuk ölümlerinin sebebini...
Birlikte Tek Yürek olup
Haykıramadık emperyalizim zulmünü
Kahrolduk, Kahroluşumuzu içimizde yaşadık.
Bir başımıza değiştiremedik gerçekleri

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Ne harcadık, ne harcandık faraza!
Dostlar bizi divane mi sanıyor?
Mal, mülk ,aşk meşk bu dünyalık hakeza,
Deli gönül hak yolunda dönüyor.

Dünyalığa meyil vermek boşuna

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Güller topladım yokluğunda
Kimi kırmızı kimi beyaz...
Buket yaptım, vazoya koydum.
Serdim, serpiştirdim sağıma soluma
Güllerle bezedim odamı...
Kokunu vermedi, ruhumu sarmadı.

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Bir gün doğar, bir batar
Öyle bir andır hayat
Yürek umutla atar.
Bedene candır hayat...

Ömür uzun sananlar

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Dün gibi yoluna titreyişim,
Dün gibi haykırışım sevdamı...
Dün gibi Halil'imin, Ahmet'imin, Ceydam'ın
Gıdısını öpüşüm kucağında..
Ve dün gibi sana kurulmuş hayaller,
Sana yazılmış şiirler, gece yarıları...

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Ardıma dönüp de bakamam deniz
Dönersem duyulur hıçkırıklarım.
Kızıla boyanmış rıhtımlar henüz
Çığlığa dönüşür karanlıklarım...

O tekne taşır mı yalnızlığımı

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Ufuklar yangın yeri sensiz biten bir günde
Rıhtımlarda yalnızım yine ruhumda hüzün...
Açıkta demirleyen gemi yalnız, ben gibi.
Aklımdan gitmez yüzün varlığım, gölgen gibi...

Denizler dalga dalga yalnız çırpınır ama

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Seyyah olup gönülleri gezenler,
Diyar diyar yüreğe can süzenler
Gül vatansa, ona nağme dizenler
Soy sürse de hizmetkârdır vatana...

Vatanında gariplere kol kanat

Devamını Oku