İbrahim Cuma Şiirleri - Şair İbrahim Cuma

İbrahim Cuma

Yıldızları gözlerinde gördüm
Yalım yalım ısıttı yüreğimi
Bahara döndü bakışlarınla dünyam,
Yeşerdi gönül bahçelerim.
Rengarenk çiçeklerini sundu sonra...
Kara kışları unuttum gözlerinle

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Hasretinden ölmek mi kader?
Yar yolunu gözlemek mi ?
Taşa, toprağa, dağa, ovaya
Haykırmak mı yokluğunu?
Aramak mı Gülçiçek?

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Ateş yanar duman tüter
Özlemin ölümden beter
Beklemekten öldüm yeter
Yollarına gül dökeyim

Önceleri gelirdin ya

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Senin gülün gül müdür ?
Benim gülüm yanında.
Gül seven gönül müdür?
Gülün gül vatanında...

Gülüşüne gül derem

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Gülümse anne...
Gözerinde şafak renginin ışıltısı;
Yanaklarında Anadolu açsın
Tomurcuk tomurcuk...

Bal damlasın dudaklarından yüreğime...

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Gülümse kaderine o da güler bir zaman
Dünyanın kederine sakın eyleme aman
Üç kuruş ederine bazıları ne yaman
Yola çıkma yolsuzla yolundan da olursun
Hal bilmeyen halsizle yarı yolda kalırsın

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Yüreğimde çocukça kıpırtılar
Yanıbaşında sen....
Ruhumda mutluluk rüzgarları,
Huzurum gölgen...

Bayram sabahım mısın?

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Saba rüzgarına susamış.
Güneşin aydınlığında gözlerin...
İlkbahar sabahına hasret.
Gecenin derinliğinde ben...
Alemi kıskandırır bilirim,
Yüzüme bakıp da gülmen.

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Bir kere geldim dünyaya,
İkincisi olmayacak!
Hatalarım oldu belki,
Hesaplarım tutmadı çoğu zaman
Ortalık yangın yeriyken
Dinginleştiğim oldu,

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Bir kere yaşanır her şey.
Bazen son olur; bazen dün...
Olmadı! diye haykıracakken,
Yaşanır düğün.

Bir kere yaşanır her şey.

Devamını Oku