İbrahim Cuma Şiirleri - Şair İbrahim Cuma

İbrahim Cuma

Yıllar benden gidiyor!
Ben yılların peşinde...
Yaşım bilmem ne diyor?
Ruhum çocuk yaşında.

O güne hayal kurmak,

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Nedir emeklilik? Nedir inzivâ?
Aşk ile verilen hizmet biter mi?
Canan-ı maarife olmaz ki hevâ!
İnzivâ umarak güneş batar mı?

Uhde-i memurluk belki son bulur.

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Sen gelince kucak açtı bu alem.
Nankör olup bir tek gönül kırma ha!
Sevgi zemininde kurulsun denklem...
Aşk ile hizmet edeni yorma ha!

Yürü! yollar açılırsa sevgiye,

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Seni istiyor gönlüm.
Evet! Seni diyorum, seni!
Ne çok sevdiğimi bilmeni...
Zorluklara göğüs gerip amansız,
Bir ömür sevilmeni...

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Bayram sabahına kavuştuk şükür
Nice bayramlara kavuştur ya rab
Eş dostla sevinçle buluştuk şükür
Nice bayramlara kavuştur ya rab

Gönlümüz çocukça şen olsun bugün

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Samsun’dan açıldı uygarlık yolu
Milletimin azmi arşa ulaştı
Cennet vatan oldu bak Anadolu
Yakılan meşale çağları aştı.

Milletim egemen oldu vatana

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Ay yıldızlı Albayrak
Türk gencinin elinde
Asla bilmez dur durak
Asalet var halinde

Bin yıldır Anadolu

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Koynunda ölüm taşımak!
Sinsi bir cani misali;
Saplamak damla damla...
Kör etmek umutları,
Nefes için nefessiz bırakmak yani!

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Meslek lisesinde ilk görev günüm.
Şımarık bir gence sıkıldı canım.
Bir surat yaptım gösterdim ünüm!
Seni hiç unutmam Ömer Panoğlu…

Biraz yorulmuştum vakitse öğlen,

Devamını Oku
İbrahim Cuma

Övülmeye sevilmeye ihtiyacım yok
Çiçeklerim açarsa yaşarım ben.
Papatyalar, Gonca güller, Erguvanlar...
Laleler, Sümbüller, Mor Menekşeler açsın.
Hakkari’nin Ters laleleri kaldırsın başını
Selimiye’yi süslesin sümbüller

Devamını Oku