Koynunda ölüm taşımak!
Sinsi bir cani misali;
Saplamak damla damla...
Kör etmek umutları,
Nefes için nefessiz bırakmak yani!
Kimseler kimseyi tanımaz oldu.
Canan cana yük olur mu? Olurmuş!
Tırnak şimdi başı kaşımaz oldu.
Derman tene yük olur mu? Olurmuş!
Bir zamanlar sözün sahibi vardı.
Meslek lisesinde ilk görev günüm.
Şımarık bir gence sıkıldı canım.
Bir surat yaptım gösterdim ünüm!
Seni hiç unutmam Ömer Panoğlu…
Biraz yorulmuştum vakitse öğlen,
Ulaşamaz sonra ciğere pis der
Kedi desem olmaz başka yaratık
Çakal gibi siner artık leşi yer
Çakal desem olmaz sinsi, kırıtık!
Aslan gibi kükrer, kurt gibi ulur
Turnalara verdim kanatlarımı
Özgürlüklere uçsun kararlı
Guguk kuşlarına da zerafetimi
Bulutlara nispet, özgürlüklere gebe
Asaletim özgürlüğümde belki
Yanımdaydı bugün dost
Aradığım yerde, ve anda
Canımda, kanımda...
Her şeye rağmen
Umut verdi,
Boynu bükük günüme
Günler gelip geçer,
Sevgi kalır, varsa yüreğin...
Dağıt dağıtabildiğin kadar
İşle dantel dantel.
Sergile en nadide köşende...
Sevebildiğin kadar varsın çünkü,
Yârin yok oluşu beni yok eder
Benim yok oluşum yâri çok etsin
Yanımda olsun da mahşere kadar
Yaradan dünyayı bana yük etsin
Gözleri dünyamın cennet bahçesi
Hakka yakınlaşmak mı?
Halka yakınlaşmak mı?
Mülke yakınlaşmak mı?
Nedir sahi bu kurban?
Hakka ulaşmak için
Oğlan kıza vurulmuş
Kız uygun mu sorulmuş
Emir, kavil anılıp
Kız oğlana verilmiş
Düğün günü verilsin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!