İbrahim Cuma Şiirleri - Şair İbrahim Cuma

Bugün okul açıldı;
Çantam ile koşarım!
Sınıflara geçildi,
Mutluluktan coşarım...

Dersin zili çalıyor,

İlk yardım hayata kapı aralar.
Çaresiz kalınca anlarsın bunu.
Zamanında sarılmalı yaralar,
Çaresiz kalınca anlarsın bunu...

Yaşamak güzeldir kazalar gerçek!

Uyudum uyandım özledim seni
Oyuna mı geldin imam Hüseyin
Kufe yollarında gözledim seni
Oyuna mı geldin İmam Hüseyin

Sen gidince Kerbela'ya kan düştü

Filizlendikçe filizlenen
İmrenilesi aşk...
Yıllarla mı gelirsin?
Baharla mı?
Gönüle kim işler seni?
Kim dillendirir seni içten içe ?

Yüreğimde garip sızı
Öldürüyor yarin nazı
Vurma artık kafir kızı
İnsafın olmaz mı senin

Karlı dağın yolu yokuş

İnsan bu!
Eser bazen fırtına misali,
Gürler gökler gibi.
Damla damla yağar; sel gibi coşar.
Keman olur bazen, ruhları okşar.
Koşar aydınlık yarınlara...

Hangi günüm sana özel değil ki?
Hangi sevdayı sensiz yaşadım?
Bir gülüşüne sakladığım umutlarımı...
Güller gibi, ömrümün her anına taşıdım...

Yüreğim sana kıpırdadı

İyiki varsın sen, iyi ki vardın ..
Sadık dostluğunda hep fedakardın
Her zaman olacak gönlümde saygın
Arkadaş her yaşın mutluluk versin
Kardeşim yanımda saygıdeğersin...

Zırhlı duvarlar sarmış
Mazlumun Kapısını...
Biri kainatı yıkacak güçte
Hipersonik füzeler savurmakta;
Birinin cebinde üç beş taş;
Çocuğuna taş bulma çabasında...

Esiri olmuşum her bakışının
Lakin mahpusanem cennet bahçesi
İçimi sarmalar erguvan düşler
Failin ansızın gelince sesi...

Yeniden doğarsın her nefesime