İnsan bu!
Eser bazen fırtına misali,
Gürler gökler gibi.
Damla damla yağar; sel gibi coşar.
Keman olur bazen, ruhları okşar.
Koşar aydınlık yarınlara...
Adanmış ömürler vardır ya hani
Halkına amade, hizmetkar yani
Memleket sevdasına yürekten kani
Emeğin şahsına has olsun hocam
Tarih sahnesine süs olsun hocam...
Al başını git de sorma
Beni değil eli dile
Maziye kafanı yorma
Yavaş gitme yar ikile
Yar ikile yar ikile
Ardıma dönüp de bakamam deniz
Dönersem duyulur hıçkırıklarım.
Kızıla boyanmış rıhtımlar henüz
Çığlığa dönüşür karanlıklarım...
O tekne taşır mı yalnızlığımı
Ufuklar yangın yeri sensiz biten bir günde
Rıhtımlarda yalnızım yine ruhumda hüzün...
Açıkta demirleyen gemi yalnız, ben gibi.
Aklımdan gitmez yüzün varlığım, gölgen gibi...
Denizler dalga dalga yalnız çırpınır ama
Ayrı ayrı anladık
çocuk ölümlerinin sebebini...
Birlikte Tek Yürek olup
Haykıramadık emperyalizim zulmünü
Kahrolduk, Kahroluşumuzu içimizde yaşadık.
Bir başımıza değiştiremedik gerçekleri
Ne harcadık, ne harcandık faraza!
Dostlar bizi divane mi sanıyor?
Mal, mülk ,aşk meşk bu dünyalık hakeza,
Deli gönül hak yolunda dönüyor.
Dünyalığa meyil vermek boşuna
Güller topladım yokluğunda
Kimi kırmızı kimi beyaz...
Buket yaptım, vazoya koydum.
Serdim, serpiştirdim sağıma soluma
Güllerle bezedim odamı...
Kokunu vermedi, ruhumu sarmadı.
Bir gün doğar, bir batar
Öyle bir andır hayat
Yürek umutla atar.
Bedene candır hayat...
Ömür uzun sananlar
Dün gibi yoluna titreyişim,
Dün gibi haykırışım sevdamı...
Dün gibi Halil'imin, Ahmet'imin, Ceydam'ın
Gıdısını öpüşüm kucağında..
Ve dün gibi sana kurulmuş hayaller,
Sana yazılmış şiirler, gece yarıları...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!