İbrahim Coşar Şiirleri - Şair İbrahim Coşar

Şair, ben ne zaman seni okusam
Yazdığın şiirin başı olmuşum
Dertlerimi ilmek ilmek dokusam
Aslı'nın, Şirin'in eşi olmuşum

Derdimi demeye çekincedeyim

Baba denen koca dünya
Şimdi altında toprağın
Kâbusa dönünce rüya
Arkandan yıkılır dağın

Gemi meçhul rotasında

On beş Temmuz gecesi tükenmeyen bir öcün,
Ve şeytanın kin-nefret kustuğu gece oldu
Hainin ellerinde ölüm kusan o gücün,
İnancın karşısında sustuğu gece oldu.

Gün oldu sinsi mikrop alevlendi, harlandı;

“İnsan ömrü dediğin kaç sayfalık öykü ki,”
Kötü şeyler karalar yırtıp yırtıp atarız.
Dilimizden düşmeyen bu ne hazin türkü ki,
İçimizi kavurur, aklımızda tutarız.

Kucaklayıp getirsem tümüyle gökyüzünü

İnsan ol der kutsal kitaplar sana
Onur orda, şeref orda, ar orda
Kulak versen ilim sunan hocana
Güneş orda, yıldız orda, nur orda

Helal lokma peşindeyseniz eğer

Yalan yok bir yüreğin kalbini övmesinde
O yüzden şiirlerde aşk haykırır sözlerim
Sahtelik yok bu kalbin seni çok sevmesinde
Bu yüzden ışıl ışıl aşk parlıyor gözlerim

Biri var gözlerimde bakarsa görür seni

Hak, hukuk ve eşitlik dedin, halkla yürüdün;
Sen sen ol da kurulan hayalleri öldürme.
Bunca aydın insanı ardın sıra sürüdün,
Sakın geri dönüp de hainleri güldürme!
Coşari

Sahra güneşinde büyük heyecan
Hasretin kavurup duruyor teni
Serap oluyorsun gözlerimde can
Bir damla su gibi özledim seni

24.07.2026/Samsun

Yol gözleyen gözlerimin nuruyla baktım
Gelmedi diye canan sessiz ağlayacaktım
Gördüm ki bu vuslatı mümkün kılmayan benim
Kurduğum hayalleri gittiğin gece yaktım

Ey yâr, ilk günden beri kalbe aşkınla doldun

Manadan manaya döner dururum,
Duygu dünyasında dîvâneyim ben!
Aşkın karşısında yanar dururum,
Gönülden sevene cânâneyim ben!

Aşkın seslerini duyduğum şiir;