İbrahim Coşar Şiirleri - Şair İbrahim Coşar

Yer yarıldı gök indi, sabahı görmediler
Karanlığın içinde uyurken söndü gözler
Ne soğuktan ne taştan acıdan dondu gözler
Çığlık boğdu sözleri, suçlu kim sormadılar

TÜCCAR TERZİ*

Uzun çarşı’da, köşe başında,
Mehmet Köksal usta’nın terzi dükkânı.
Kendi uzun boylu, elli yaşında,
Herkesin uğradığı yerdi mekânı.

Dünyada yer çekimi bir anda sıfırlansa
Bulutlara uzanıp su içmek istiyorum
Fizik ve matematik, kimya ateşte yansa
Dünya nimetlerinden vaz geçmek istiyorum

Özgür olsam bir anda, bağırsam boşluklara

Göğün gömleği yırtıldı
Sevgi serpiştirdi bulut
Kalp tartısında tartıldı
Has ipek göründü çaput

Her ne varsa aşka dair

Gözlerimiz tanımazken uykuyu
Kan revan akardı Sakarya suyu
Biz yıllar öncesi Anadolu’yu
Kan döküp can verip öyle yurtlandık

Nice oyunlar var gizliden dönen

Ey sevgili! Öldüğüm zaman yasımı tutma;
Unut beni, sevmeden yüreğine girdiysem.
Mahşer günü arayıp bulduğumda, unutma;
Affet beni, kalbini istemeden yorduysam.

Ne şiirlerim kalsın, ne sözlerim aklında;

…………………..Tüm sağlık personeline

Hiç böyle sıkıntılı gelmemişti ki bahar,
Ne güneşi ısıtır, ne doğası canlanır.
Hiç böyle dert içinde kalmamıştı ki bahar,

Bana beni anlat baba dedin ya;
Bana heyecansın, unutma bunu!
Seninle ışıyor bana tüm dünya;
Sen canımdan cansın, unutma bunu!

İçindeki bağımsızlık duygundan,

Dertlerimden dert yandığım doğrudur
Hastalıktan usandığım doğrudur
Özgürlük kısıtlı adalet ölmüş
Atatürk’ü çok andığım doğrudur.

Din baskısı zincir olmuş beyinde

Aşkı ararken aşkla, aşka varalım dedik;
Beden dağınık, gönül haddini aşıyordu.
Aşka giden yol uzun, dağlar karlı ve de dik;
Dizlerim yoruldukça kalbe sataşıyordu;
Ömür hızlı akıyor, vakit yaklaşıyordu!