İbrahim Coşar Şiirleri - Şair İbrahim Coşar

Gözlerimiz tanımazken uykuyu
Kan revan akardı Sakarya suyu
Biz yıllar öncesi Anadolu’yu
Kan döküp can verip öyle yurtlandık

Nice oyunlar var gizliden dönen

Ey sevgili! Öldüğüm zaman yasımı tutma;
Unut beni, sevmeden yüreğine girdiysem.
Mahşer günü arayıp bulduğumda, unutma;
Affet beni, kalbini istemeden yorduysam.

Ne şiirlerim kalsın, ne sözlerim aklında;

…………………..Tüm sağlık personeline

Hiç böyle sıkıntılı gelmemişti ki bahar,
Ne güneşi ısıtır, ne doğası canlanır.
Hiç böyle dert içinde kalmamıştı ki bahar,

Bana beni anlat baba dedin ya;
Bana heyecansın, unutma bunu!
Seninle ışıyor bana tüm dünya;
Sen canımdan cansın, unutma bunu!

İçindeki bağımsızlık duygundan,

Aşkı ararken aşkla, aşka varalım dedik;
Beden dağınık, gönül haddini aşıyordu.
Aşka giden yol uzun, dağlar karlı ve de dik;
Dizlerim yoruldukça kalbe sataşıyordu;
Ömür hızlı akıyor, vakit yaklaşıyordu!

Vasfiye bir küçük çocuk
Henüz daha on yaşında
Beden kötülüğe açık
Korunmanın telaşında

Mutluluktu bilmediği

Hayat arkadaşım, vasiyetimdir!
Acımla kalbini yakma, olur mu?
Gidenin ardında kalan yetimdir!
Hasretlik çilesi çekme olur mu?

Biz doğmadan önce yazılır ferman,

Tertemiz bir sevdaydı nazardan kolladığım
Bütün yaşanmışlara sende sahip çık derim
Bir veda busesiydi rüzgârla yolladığım
Alıp da alnına koy, bunu senden isterim

Estirdiğin rüzgârı nefesimde sakladım

Güneş gibi tek başıma kendi içimde dönerim;
Akşam olur umut biter, yalnızlığımla batarım.
Fitilsiz bir mum gibiyim bir damla yaşla sönerim,
Göz kurumuş, ağlayamam, dertlerime dert katarım.

Nerden nasıl kapmışsan bu nefis illetini
Yapma evladım yapma, senin hazın bu değil!
Gördüm ki umursamaz olmuşsun milletini
Yapma evladım yapma, senin özün bu değil!

Senin bir gerçeğin var, arana katılanı