İbrahim Coşar Şiirleri - Şair İbrahim Coşar

Kardeş hanımları gelinim olur,
Tarlada tapanda terleri vardır
Kapıyı her çalan gelenim olur,
Başımın üstünde yerleri vardır.

Terbiyeli bir huy, saygılı mizaç;

Öyle bir devran ki bu, yaşanırken kıymeti,
Haşmeti bilinmeyen zaman dilimi gençlik!
Arttıkça özgüveni, arttıkça azameti;
Duyarsız kalınmayan zaman dilimi gençlik!

Kurulan hayallerin ardı sıra giderek,

Uzaklaş bu yangından; alevin sönüşü yok.
Beni kül eden ateş bir de seni yakmasın.
Aşk denilen yoldayım, bu yolun dönüşü yok;
Öyle bir uzaklaş ki, gönlün geri bakmasın.

Git artık, sen çekip git, benim gitmem imkânsız;

Tükeniş sinyali kalp cephesinden
Gelmişse bir ömrün bitme vaktidir
Anladım sancının debdebesinden
Vakit bu dünyadan gitme vaktidir.

Biri gelip yapar diğeri yıkar
Vatandaş gün be gün canından bıkar
Tüm gerçekler er geç meydana çıkar
Işık karşısında bozulur gölge

Sevginle ne kadar bassan bağrına

Aşkıyla beslendiğim
Gönlümde bir kadın var
Yar diye seslendiğim
Gönlümde bir kadın var

Güzelliğin ecesi

Belli ki bütün ruhum, bütün benliğim sensin,
Kulaklarımda hala çınlıyor gönül sesin!
Bütün hüznüm, sevincim, sevecenliğim sensin,
Nefessiz bıraksa da zaman zaman nefesin;
Gönlüm unutamıyor, aklım ne derse desin!

Günahına gizlenmek, göreni düşünmeden,
Yutan kim, yutulan kim, görmek bütün mesele!
Dünya nimetlerini vereni düşünmeden,
Üten kim, ütülen kim, görmek bütün mesele!

Eğer ki insanoğlu, her bir şeye muktedir

Soyum Âdem’dendir, atam Türk benim!
Doğdum, aileme fecir göründüm.
Rüzgârı yedikçe sertleşti tenim,
Kendimden küçüğe kebir göründüm.

Artık öğrenecek yaşa eriştim,

Kimse şüphe etmesin Rabbin merhametinden
Kanattığı yarayı sevgi ile saran var
Çalışan aç kalmıyor, dünyanın nimetinden
Yeni doğan her canın rızkını bir veren var

Gönülsüz olan işin sevgisiz pişen aşın