İbrahim Coşar Şiirleri - Şair İbrahim Coşar

Toprak doğurgandır toprak bereket
Toprağı sürelim buğday ekelim
Toprak Erozyonla eder hareket
Çıplak araziye ağaç dikelim

Dalından düşüp de çürüyen yaprak

Sevmediğin birine seviyorum diyorsan
Bu ne aşka sadakat ne de duyguya etik
Aklında olmayanı düşünde göremezsin
Şair hem düşüncende hem de düşünde yitik

Dikeni bile bile güle aşıksa bülbül

Felaketler başa gelince gördük
Anladık ihmale gelmiyor doğa
Ne değerli saydık, ne değer verdik
Teknoloji dedik vardık bir çağa

İklimler değişti, mevsimler şaştı

Ey oğul, güneş yine bulutlandı baksana!
Şöyle ciğerlerinden derin bir rüzgâr ister.
Geçmişi unutanlar meydan okur, bak sana!
Türk’ün gerçek yüzünü hain düşmana göster.

Her tür karanlıklara kapalıdır ülkemiz;

Her kütle kendinde dönüyor hızla
Küçük çıngıların farkında mısın?
Karıncanın yükü boyundan fazla
Tüm yanılgıların farkında mısın?

Düzenle döndürür yaradan arşı

Ne göz göze geldik ne de el ele;
Her gün hatırını sormadım farz et!
Cümleler aşk ile düştü de dile,
Bunu bir sevdaya yormadım farz et!

Bu aşka düştüğüm andan bu yana,

Farz et ki kırgın kalbin gizemine gizlendin,
Onca gönül sesine bir kelamın yok mudur?
Farz et ki gizlendikçe ölümüne özlendin,
Seni özleyen kalbe bir selamın yok mudur?

Farz et ki kapılmışım kem gözün nazarına,

Odam küçücüktü, ahşaptan duvar;
Bir yatak, bir masa sandalye sığar;
On dört numaralı gaz lambası var;
Geceleri ders yaparken masamda!

Kışın sırtım üşür, ayak donardı;

GECE VE SEN

Ay dolunay,
Gecede mehtap!
Aklımda sen!

Kardeş hanımları gelinim olur,
Tarlada tapanda terleri vardır
Kapıyı her çalan gelenim olur,
Başımın üstünde yerleri vardır.

Terbiyeli bir huy, saygılı mizaç;