İbrahim Coşar Şiirleri - Şair İbrahim Coşar

Yalnızlık Allah’a mahsus arkadaş
Sol yanında duran biri olmalı
Yakında olsa da evlatla gardaş
Hal ve hatır soran biri olmalı

Dertler çeşit çeşit olunca canda

Her sabah kalktığımda
Ellerimi yüzümü
Üşenmeden yıkamak
İnsanlık ereğidir

Her yemek sonrasında

Maviliklerde özgür
Uçuyordu uçurtmam
Haksızlıktan, zulümden
Kaçıyordu uçurtmam

Aramızda olan bağ

Heveslenme hiç boşuna
Uçurtma olmak istemem
Uçmak gitse de hoşuma
Uçurtma olmak istemem

Sen kendini kuş mu sandın

Sen Atatürk çocuğusun
Hiç unutma dünü yavrum.
Bırak uluyan ulusun
Emsal tutma onu yavrum

Sen düşersen cehalete

Zil çaldı çocuklar, haydin okula!
Tüm arkadaşların bekliyor seni.
Yurttaş olmak için gidin okula!
Gizemli yarınlar bekliyor seni.

Sınıflar boyanmış, coşkun hevesler;

Varsın yorgun yüreğim bağırsın boğuk boğuk,
Ruhta söndükçe ateş; beden, bedene soğuk…

Hasretten yanıyordum, bak şimdi üşüyorum
Sen aklıma düştükçe zaafa düşüyorum.

Cumhuriyet sizlere Ata’dan armağandır;
Sahip çıkalım gençler, koruyup kollayalım!
Başında bin bela var, sanmayın olağandır;
Sahip çıkalım gençler, koruyup kollayalım!

Hiçbir göz açık gitmez şahadet sırasında,

Türk’ün eğilmez başı, bükülmez bileğinin;
Ölüm korkularının gizidir Cumhuriyet.
Cephe yolunda dönen kağnı tekerleğinin
Düşman yüreğindeki izidir Cumhuriyet.

Düşman istilaları başlamışken dört kolda

Orta Asya vatan idi bir zaman;
Demir ile dağ eriten güç bizde!
Bu milletten çıktı boy boy kahraman;
Boylar bizde, oba bizde göç bizde

O gün güneş umut olup doğmadı;