İbrahim Coşar Şiirleri - Şair İbrahim Coşar

Muhabbet su gibidir yüreklere can verir
Gözler ateşten bir kor, kalbe helecan verir
Aşk bir yanardağ sanki yakalanırsan yandın
Adını anmak bile ruha heyecan verir

Aklım pek olgunlaşmış yüreğim hep hovarda

Dedi ki hece bitti, şair dertten kurtuldu;
Dedim ki aşk denilen sönmeyen ateş, bende!
Dedi ki gece bitti, karanlıklar yırtıldı;
Dedim ki en aydınlık, en sıcak güneş, bende!

Dedim aşka aşığım, sevdikçe yanıyorum,

Gönül gözüyle bakardım
İmbikten söz süzendim ben
Şiirle yatıp kalkardım
Şairliğe özendim ben

İnce eler sık dokurdum

Bilsen beni ne çok sevindirirsin
Gönlünü almaya ben geldim desen!
Hayali gerçeğe sen döndürürsün
Ruhuna dolmaya ben geldim desen!

Sensiz yaşanmıyor bu koca handa

Yıllarca aşk diye yollara düşüp,
Güzel bir gülüşe kanan benim, ben!
Pervaneler gibi nura üşüşüp
Aşk için, aşk ile yanan benim, ben!

Benim için o gündü büyük kıyamet günü
Acılar ateşinde yakılan bendim o gün.
Sarsıldı yer ile gök, parçaladı bütünü,
Güvendiğim dağlarla yıkılan bendim o gün

Cemal Süreya sorar, “Babanız öldü mü hiç”

Yüce Rabbim emrettiğin din başka
Bize dayatılan dinse bambaşka
Ben sevginle düşmek isterim aşka
Gül hasreti yüreğimi yakıyor

Çiğnenip duruyor bu Anayasa

Dün gece tuz bastın yine yarama
Gizliden başladı kalpte kanama
Dostun yüreğini şenlettim ama
Senin yüreğini şenletemedim
Ben sana kendimi anlatamadım

Ben senle hem yerdeyim hem de gökyüzündeyim
İki beden bir ruhuz sevginin özündeyim
Ne attım ne unuttum ne de elle bir tuttum
“Seni çok seviyorum” hala bu sözümdeyim

Ben senin gözlerinle uzağı görüyorum

Ben Türk’üm, atam Türk’tür
Orta Asya’dan geldik
Önderim Atatürk’tür
Biz burayı yurt bildik.

Yanlış yola sapmadan