İbrahim Coşar Şiirleri - Şair İbrahim Coşar

Yine aklıma düştün, kalmışım sözlerinde;
Aşkın ışıltıları parlıyor gözlerinde.
Sorgularım kendimi bu yol nereye gider;
Kurtulamam, yine de yürürüm izlerinde.

Yine aklıma düştün, bir bahar gecesinde;

Ey aşk ile dillerden dökülen kutsal sözler!
Hani sizler en fazla övgü hak edendiniz?
Siz, ey kalp sancısıyla ağlayıp duran gözler!
Bu sevda meydanından sessizce gidendiniz?

Ey hasret yangınında küle dönmüş şiirler!

Memleketime gelen Uzak Doğu’nun kızı
Hoş geldin aramıza hoş geldin yuvanıza
Aydınlat yürekleri parlasın gök yıldızı
Hoş geldin aramıza hoş geldin yuvanıza

Gönüllerde sevgiyle oluşan bir sinerji

Yıl dokuz yüz elli üç, günse Temmuz’un biri;
Tan yeri ağarmakta, vakit sabahın dördü.
Bir doğum oluşmakta, dile düşer tekbiri,
İlk nefes aldı bebek; ağladı, gülüverdi.

İç sesi haykırsa da uzaktaki dağlara,
Kuşlara sitem etti dadanınca bağlara.

Ne dağ duymuş ne kuşlar yükselen iç sesini,
Akıl, tüketme diyor boş yere nefesini.

Bir hasret türküsü dolar içime
Adını ne zaman anarsam gülüm
Yeni aklar düşer beyaz saçıma
Her türküde böyle yanarsam gülüm

İsterdim gönlünde olsun bir yerim

Seni çok sevdiğimi üç gün bildirmemişsem
Ya hasta olmuşumdur ya da ölmüşümdür can!
Ya da üç gün üst üste selam göndermemişsem
Ya hasta olmuşumdur ya da ölmüşümdür can!

Sen gittiğinden beri akşamlar hep aynı renk

Sen babamdın, çınardın, birden yokluğa gittin;
Doktorda kaldığımda ilk aklıma gelensin
Bir özel günde değil, sen hep çokluğa gittin;
Her korda kaldığımda ilk aklıma gelensin!

Akla her düştüğünde sıklaşırsa nefesler
İlk aşkın yangınına tutuldunuz demektir
Seni garip meçhule çağırıyorsa sesler
Aşk denen canavara yutuldunuz demektir

Ana sütü kadar can, ana sütünce helal!

İlk önce adını sevdim ben senin
Her zaman hayranı oldum busenin
Rabbimin sunduğu nimettin bana
Utançtan pembeye dönerken tenim
İlk önce adını sevdim ben senin