İbrahim Coşar Şiirleri - Şair İbrahim Coşar

Aklar düşüvermişken ikimizin saçına,
Sevgini yüreğime ekip gitmeseydiniz.
Beni de çekiverdin bu yangının içine,
Sevdalı bakışlarla bakıp gitmeseydiniz.

Sırtımızı sağlam bir aşka yaslayamadık,

Ya senin gittiğin gün, ya ömrün bittiği gün;
İşte o an kopacak bende kızıl kıyamet!
Yaban horozlarının vakitsiz öttüğü gün;
İşte o an kopacak bende kızıl kıyamet!

Mutluluk şarkısını yarısında kesen es;

Vallahi çok berbat dünyaya geldin,
Ne desen haklısın kızımın kızı!
Bin çeşit ihanet içinde kaldın,
Dilde yasaklısın kızımın kızı!

Büyük armağandı aklı yorarsan

Demiryolu markalı, çifte köstekli saat;
Yeleğinden dışarı taşar köstekli saat.
İliğinden cebine çekilmiş zincirli hat,
Sahibinin forsundan coşar köstekli saat.

Balıkçı daha henüz toplamadan ağını,

Dön de bir bak dünyaya, mazlum ezen ezene;
Yoksulun boğazına lokma dizen dizene;
Nasıl isyan etmesin kendini insan bilen.
Arsız ile hırsıza fırsat sunan düzene.

Kurnaz tilki doğruyu alıştırmaz demek ki,

Su yeşili gözü gördüğüm ana
Bin şükür ederim can anlasana
Bilesin beyhude küsmüşsün bana
Övdüğüne küsme küstüm çiçeği

Yüreğini sarmış yersiz kumkuma

Kalpler birbirini hayli geç buldu;
Sana aşk bahşeden kulu küstürme!
Dev bir fırtınanın içinde kaldı,
Bulutu küstürme, yeli küstürme!

Vuslatla hasretin dengesi onlar,

Yıllarca yaşanan kristal köşkten;
Çıkışlarım vardı, mecburiyetten!
Düşünüyorum da yarınsız aşktan;
Kaçışlarım vardı, mecburiyetten!

Bilmeden kırdığım kalbin kahrını;

Dünürüm Cemal KALYONCU’ya

Son vedan sessiz oldu güzel yürekli adam
Güzel kalpler toprağa yakışmıyor ağabey.
Her gidiş zamansızdır, gönüller dolarken gam
Gözler öyle pek mutlu bakışmıyor ağabey.

Tozpembe bir kâğıda dizilmiş kelimeler
Gönül ateş parçası, can kâğıt sıyrıkları
Umutlar tükendikçe çoğalır inlemeler
Kalemden kâğıtlara akar kalp kırıkları

Üzerinde bir adres, kızıl damgalı bir pul,