Özne Sen Şiiri - İbrahim Coşar

Yol gözleyen gözlerimin nuruyla baktım
Gelmedi diye canan sessiz ağlayacaktım
Gördüm ki bu vuslatı mümkün kılmayan benim
Kurduğum hayalleri gittiğin gece yaktım

Ey yâr, ilk günden beri kalbe aşkınla doldun
Kırık taşlı, dikenli vuslata varmaz yoldun
Varlığınla yokluğun karıştı birbirine
Yine de son günümde vazgeçilmezim oldun

Gönlüm şiir yazdıkça aklım o an susardı
Usun sessizliğinde bilinmez hikmet vardı
Ben hala su yeşil gözlerin meftunuyum
Yoksun ya, o gözlerin gözlerimde sarardı

Ne zaman aşk deseler ben adını anarım
O gün bugündür hasret yangınında yanarım
Varlığın değilse de askın yaşar gönlümde
Seni dilinden düşen her bir söze kanarım

Akşamı bir hayal et, deryadan dağa esen
Rüzgârda dalgalanan saçların desen desen
Kızıl renge boyanmış bir doğa manzarası
Efkârlı Coşari’nin cümlesinde özne sen

20.07.2026/Samsun