İbrahim Coşar Şiirleri - Şair İbrahim Coşar

Bin dokuz yüz elli üç Temmuz ayı başında
Coşar adlı çınarın uç veren dalındayım
Mısır unu yoğrulmuş ekmeğinde aşında
Çarşamba ilçesinden ve Samsun ilindeyim

Canlanıyor tabiat gökten inerken yağmur

Her savaş zulümdür çocuklar için
Gözyaşlarım gizli döküldü baba!
Zulüm, ölüm demek çocuklar için,
Her ölümde ruhum çekildi baba!

Bir kurşuna bağlı kalmış hayatlar

Anne ocakta yemeğin;
Üstümüzde çok emeğin;
Korursun ölene değin;
Benimle arkadaş olun.

Baba sabah işe gittin.

İlim derin bir derya
Deryaya dalmak gerek
İlimle döner dünya
Onunla olmak gerek

Cahil olmaktan kaçın

Ey babalar, abiler dünyaya hükmedenler
Çiçeği soldurmayın çirkin telaşınızda
Bu güzelim dünyayı eliyle yok edenler
Çocuğu öldürmeyin kendi savaşınızda

Anne baba kardeşler hepimiz aileydik

Ey babalar, abiler dünyaya hükmedenler!
Çiçeği soldurmayın çirkin telaşınızda.
Bu güzelim dünyayı eliyle yok edenler!
Çocukları öldürmeyin kendi savaşınızda.

Anne baba kardeşler hepimiz aileydik;

Baharla adım adım
Dağlara yamaç yaptım
Toprağı tırmaladım
Fidandan ağaç yaptım

Yediveren gülünden

Torunum Kaan'dan

HAYVANAT BAHÇESİ

Hayvanat bahçesine
Gitmek istemiyorum,

Hatırlıyor musun, minik elimi
Koca ellerinle tuttun sıkıca
En azgın harami kesse yolumu
Korkmam, sen elimi tuttun sıkıca

Sana güvenerek kalktım ayağa

Mevsim bahar olunca
Nehir, Kaan ve Selin
Diye seslenmiş amca
Beraber köye gelin

Kuyu başında üç can