Neden gönlü ona verdin ey şair?
O seni sevmedi sen onu sevdin!
Onsuz hayat olmaz derdin ey şair;
O seni övmedi sen onu övdün!
Aşk adına kayboldukça ruhiyat,
Bırakıp gidende başladı feryat.
Onsuz devam etti gördün mü hayat,
O dizi dövmedi sen dizin dövdün.
Yalnız kaldığında karardı yurdun,
Ne geri çağırdın ne sebep sordun,
Sabırla yıllardır bekleyip durdun,
Ne bir isyan ettin ne baştan savdın.
Ayrılık acısı çekenler ağlar,
Yârini kaybeden karalar bağlar,
Gün gelir yaralar kabuk da bağlar,
Ağrıyan yüreği sabırla ovdun.
Yarınsız bir aşkı yaşamak başka;
Yıkılmış bir yürek bakmıyor köşke.
Coşari bu kadar sevmesen keşke,
Desek de beyhude, aşkınla devdin.
13.07.2026/Samsun
Kayıt Tarihi : 21.07.2026 16:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!