İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

..!
oraya gelecez
gece ğündüz Feyzi Ağbiye
“ortak olcaz” deye
didindig durduk anasına sata(yı) n
o ğene evine file ğediyodu da

öğretmen;
herkesten para toplar
hemen yemek hazırlatır
‘el-pençe divan’ durur
horoz, rakı, yoğurt turşu buldurur
valizine bal-peynir,

“-Vale Durmuş! muhtarlığında,
23 Nisan Çocuk Bayramı güya
koşu gençler arası,
gidilip-dönülecek köyün altına kadar,
aldım Gazamedin lastik papuçlarını
“-biir” der demez fırladı

o hesap bi ğün oynayıp duruz
kimin aklına ğeldiyse
“ben bi ğuş vurdum”
hemen herkeş “ben de vurdum”
“-olum ben füfe(ği) nen vurdum”
bu sefte sadaca Höd Musdug

derken; kasabada
talebelerin kaldığı kiralık odalarda
“yüksel” gazocağıyla tanıştık yeni rakı şişesinden
haznesine biraz ispirto döker ateşleyip, bekler
ateşin bitmesine yakın pompalardık

Hacı Mehmetlerin Sülemenin o(ğ) lu
o da dezgahın altında şarap şişesi
leş gibi kokar duru
bi gafası vardır ta öyle
ıradıyo dedin mi üsdüne yokdur goca Yalavaşda
emme neye yarar, o zıkkım onu götürü

Canim

dilerim iyisindir.
bastan beri,
sana mektup yazip yazmamak konusunda
çok tereddût ettim.

(bu bir pazarlamacı hikayesidir
asker yarenliği değil)

neyse uzatmayalım
bizim Ombaşı Nuri
“tesgereyi alıncaa

“-demek sen
Döndü Bacı’nın torunusun ha! ! !
baban senin kadar ya var,
ya yoku benim biliverdiğimde
askere gideceğimde gelmiştim köye de
öyle yaa.. şimdi karşımdan gelse

“-Allah kaç” dendiğinde
işaret parmağımızı gösterirdik
ama sayılardan bir tek üç ü bilirdik

“-sekizden beş çıktı..”
“-üş”