İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

tarif ederlerdi
can burnunda, har soluk adam
-şehir kulübü-nde garsona tekmil verirdi
garson desturla yanına varır
fısıldayarak aktarır
-hükümet tabibi-

Şükrü Bey’in “mayenesi”nden çıkan herkes; önce
elinde kargacık-burgacık yazılı “ireçete” ile
Bahar Eczanesinde alırdı soluğu
canlı-cenaze eczacı reçeteyi nasıl okurdu
her hasta sahibi tekrar muayenehaneye uğrar,
paket lastikli pembe-pelur kağıdı açar

hastanenin karşısında küçük bir park
hemen sonra 'Yalvaç Müzesi'
girişte Osman Hamdi Bey'in portresi
sikkeler,
paralar,
kandiller

Köy - Kasaba derken; kasabada
talebelerin kaldığı kiralık odalarda “yüksel” gazocağıyla tanıştık yeni rakı şişesinden
haznesine biraz ispirto döker ateşleyip, bekler
ateşin bitmesine yakın pompalardık
bir-kaç kişi Almanya’ya gidince tüpgaz da geldi köye yıllardır “aygaz” diye tanıdık... ev sahibinin kileri, alet odası ve ahırının bulunduğu alt katta
sıkıştırılmış bir oda da

Katrancı Musa

'-bi Avildenin Karısı getirdi Ali'yi
Göktepelinin arkasınadan da
Katrancı Musa taygeldi

Hacı Memed O(ğ) lu
Dedem

'-Çinliler bi atasözlerinde
'siz Türk'ü yencez deye
u(ğ) raşma(yı) n nafile yere

“-demek sen
Döndü Bacı’nın torunusun ha! ! !
baban senin kadar ya var,
ya yoku benim biliverdiğimde
askere gideceğimde gelmiştim köye de
öyle yaa.. şimdi karşımdan gelse

“-Allah kaç” dendiğinde
işaret parmağımızı gösterirdik
ama sayılardan bir tek üç ü bilirdik

“-sekizden beş çıktı..”
“-üş”

“-ya bizinki, bizim bilader okul gazandığında
o bili deye Hasan Alinin Üseyini yanımıza aldık
sağa-sola seğitdik, mamele yaptırdık
“-efendim bi bakarmısınız” dedik
gasteden başını galdırmadan,
inmin-cinmin sormadan

Gelgari

hanı fakıt oldu, esger olalı
gündüz hayalımda, gece düşümde
bi nekdibin gelse oğşar bobanı
bi selamın bile yok bu garibe