İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

yani şe(hi) re vardın mıydı,
gözünü dört aşcan
köydeki ğibi;
gonu-gonşu ekmek vercek deye
beklemecen
ayakda uluk gibi uyumacan,

bir de derlerdi “-bu dünya fani”
“-yok dünya değil de
insanlar fani”
oysa; kim gelmiş de dünyaya kalmamış izi,
bir ağacın gövdesi,
dalları,

öğretmenin çok uçlu bıçağından
açardık kalemimizi
fırsantiye[1] için artırırdık vaadimizi
ondan önce alıp, hemen herkes
Mehmet Emin’e devretmek ister
herkesten vaat kavurka[2],

Yasemin

“-gerçekden yıllar yılı hep orayı düşündüm
arka tarafa bi pencere aşmalı”
“-ön yanna çiçekler dikmeli
aynı Yaseminnerin balkondakı çiçeklerden

Trikotaj

Senin Gozir Memedi de
İsdambolun orta göbeğinde
“-Yokarı Tırtar’lıyın abey” deyo ya
“-leen! ıhıcık kendisi burda ya”

“-kimleri tanıyon başga”

“-bi de o köyden kaymakam var

emme ğetmiş taa şe(hi) rden evlenmiş

'-ülen tatar arabası dedin de
o zamanlar tatar arabası
bi Osman Çavışda varıdı
arabayı koşmuş Aşşa Melleye
eniştesi gayrı ya, Gebizin düğününe

Mehmet 10- Unutma Bunu
Feyzi ağbiyle, Sülemen ğeldiler

aynı yaşdayız da

o benden birez tırakalıydın

bizim o ğüne ğadar

dışarı bi adım atmışlığımız mı var

bi güçcüğüken; Tokmacığa

Camialtı karasulaktan,
kalma çamur deryası
bahar dedi mi?
mezbelelik
taştan-taşa sekerdik
mekdep çocuklarını gucaklar geçiridik