İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

dedem balık kokusunu sevmezdi
ama sarımsak kokusundan nefret ederdi
hatta akranları birer ikişer azalınca
Dıngıdık taa tepeden iner dedemin yanına gelirdi
daha adam içeri girer girmez
'-len Sarı gene mi sarımsak yedin de(ğil) mi' dedi

Değirmenlik buğday

“-Yukarı Çeşmede hatıllarının başında
kıl çuvallar birbiri üstüne konurdu
iki yarım zehresi çıkan abıla
yuma sırasına koşdurudu

güzleri, pırasa, palamut gömülürdü toprağa
yemek için çıkarılırdı kar yağdığında
pırasa ne acıdır, ne de kokar artık
palamut ekmek arasında katık

unutulmuş, cücüklenmiş, gömüde

'-Adil emmi yok-yoğsullukta
erezil böyüdüğünden olsa gerek
gayfaya ğelir, hemencecik
bi mencilise müdahıl olur
neyder-eder
kendine bi gave ısmarlatdırır

tarlalara giderdik, baharla seher vakti
otunu ayıklardık ekinin önceleri
üstümüze sinerdi kişniş kokusu
ellerimizden çıkmaz, acımığın acısı
nohudun tuzu, arpanın tozu.
kosa için çekme, çekme sakızı,

bir bükülmüş insanın doğrulup,
tutamın toprağını çırpma
bir tutamı desteye koyma sesi
ve gençlerde;
kuyruktan kurtulma umudu

yolunacak ekin,
işin zorluğu küçülür gözümüzde
bir iştah, bir güç dolardı içimize
daha umutla bakardık yarınlara
daha sıkı sarılırdık yaşama,

ertesi sabah erkenden
Akgedik’de soluğu alanlardan öğrendim
“-yokmuş
yokmuş Koca Çayırda hiç kimse”
ne oörük obası, ne Allahın bir kulu
ne bir Yörük kervanı,

taa!
Orta Asya’dan bu yana
konar-göçeriz
yaylağımız Torosları
yurt tutmuşuz
toprak, hava, su peşinde

Karamolla at üstünde gezermiş
ufak-tefek, vakur giyim-kuşamlı süslü
evini ilk o işletmiş
bazardan evlenmiş
çocuklarını şehirde yetiştirmiş
ailece ilk onlar terketmiş köyü