İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

sadece kayaları yosun tutan Gökdere
gün olur;
boz-bulanık sele boğulur
geçit vermez olur
coğul, coğul, coğuldar

bir hikaye anlatırlardı bazende
'-işte vahtın behrinde
iki gonşu kasabına berber
o(ğ) lannarını güleşdirmişler
birez böyük, birez şişman olsa da
kasabın oğlu,

Göpleğin Ahmet

gece geç yarıda misafirler,
evlerine giderler
'hoşça galın' derken
eller ceplere girer

Semerci (Mustafa Şen)

“-mercime(ği) n daşı, hoşafın yağı derkene
Semerci de varısa eğeriken mencilisde
oda Sengetli Kalaycıoğlu’nun bilmen nesiymiş
bilmen ne olmuş da, Heybelilerin falan da neydivimiş

basetdiği varsın er ossun
“-valla dutuvudu başçavışın yakasından”
tam da o sırada Necatinin Özcan,
“bizim bi başçavış varıdı valla
yamık yumuk yampiri bişi(y)
görsen Yakıb Emminin gırık ganlı ğibi”

Söğütlü Çeşmenin
buz gibi suyu
otuziki dişe keman çaldırır
söğütlerin gölgesinde
deri peynirli, ommaçlı azıklar açılır
ağabeylerin efradı olur, oynardık

Aktoprakla sıvana sıvana
ahşap olduğunu unutmuş;
açılmayı hiç tatmamış çerçeveler,
takıldıktan sonra dış yüzü asla silinmemiş
dışarıyı hayal-meyal
içeriyi asla göstermeyen

işte bu ağız tadım
bir baş kuru soğan
(bohçanın bir köşesinde yumruklanır)
yoğurtta varsa
(özenir-özenmez,)
(bostan çentilir, firenk doğranır)

gene böyle bi bahar günü

Gısır o(ğu) llarının düğünü var

gari hangısınaydı bilemeycen

şer'linin aya(ğı) na kapanırız
'ille benim iki çuvalı alıvı deye
o da gasıtmış
a(ğ) zı yere eğilmeyo
yerden alıyo havada yeyo
atıyo, dutuyo, savırıyo