İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

hastanenin karşısında küçük bir park
hemen sonra 'Yalvaç Müzesi'
girişte Osman Hamdi Bey'in portresi
sikkeler,
paralar,
kandiller

Köy - Kasaba derken; kasabada
talebelerin kaldığı kiralık odalarda “yüksel” gazocağıyla tanıştık yeni rakı şişesinden
haznesine biraz ispirto döker ateşleyip, bekler
ateşin bitmesine yakın pompalardık
bir-kaç kişi Almanya’ya gidince tüpgaz da geldi köye yıllardır “aygaz” diye tanıdık... ev sahibinin kileri, alet odası ve ahırının bulunduğu alt katta
sıkıştırılmış bir oda da

öğle paydosunda;
kimle gönderdi anam azığımı
yoklardım, bir-kaç dükkanı
yanışından tanırdım heybemizi,
boş gözünü ikiye katlar önüme alır,
sırtlardım bir haftalık azığımı

kışın önü ya da sonunda yeni yetmeler
caminin seyralığında kümeleşirler
onlardan biraz daha küçük olanlar
hemen onların etrafında mevzilenirler

“kes köse”

Hacı Memed O(ğ) lu
Dedem

'-Çinliler bi atasözlerinde
'siz Türk'ü yencez deye
u(ğ) raşma(yı) n nafile yere

Pazar kamyonu

köye gelen her arabanın peşine düşer
soluğumuz taşana kadar yarışırdık
çoban köpekleri gibi
kasabanın pazarı Pazartesiler

geceler uzdıkça uzar-
şafak sömezdi kış boyu
damlar diz boyu kar
çoktan sarardı,
döküldü,
kayboldu yapraklar

kulakları mendilli,
şapkaları sonuna kadar geçirilmiş
omuzları çökük
sırtları kürklü
belleri kuşaklı
ayakları yün çoraplı

“-pekii hinci söz temsili
bizim köyünen, Aşşa Melle’den
deyelim bizim köyden Güççük Boladınan,
Aşşa Melle’den Efe Durmuş
aynı anda biribirlerine doo(ğ) ru yola çıkıyorular
farz-ım(uh) al dakkada yüz metire süratınan”

gelinkız gibi
yasa büründü def de
ağıt üstüne ağıt Yandan Helime de

“atını sevdiğim de Avşarın Beyi
sana da vezirlik yakışıp duru