İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

Trikotaj

Senin Gozir Memedi de
İsdambolun orta göbeğinde
“-Yokarı Tırtar’lıyın abey” deyo ya
“-leen! ıhıcık kendisi burda ya”

Pazar kamyonu

köye gelen her arabanın peşine düşer
soluğumuz taşana kadar yarışırdık
çoban köpekleri gibi
kasabanın pazarı Pazartesiler

geceler uzdıkça uzar-
şafak sömezdi kış boyu
damlar diz boyu kar
çoktan sarardı,
döküldü,
kayboldu yapraklar

kulakları mendilli,
şapkaları sonuna kadar geçirilmiş
omuzları çökük
sırtları kürklü
belleri kuşaklı
ayakları yün çoraplı

“-pekii hinci söz temsili
bizim köyünen, Aşşa Melle’den
deyelim bizim köyden Güççük Boladınan,
Aşşa Melle’den Efe Durmuş
aynı anda biribirlerine doo(ğ) ru yola çıkıyorular
farz-ım(uh) al dakkada yüz metire süratınan”

alev, bakır çalığı, buğday başağı
boz, krem, kemik, bej, ten rengi, süt yanığı
limon rengi, eşek sidiği, altın sarısı
toprak, devetüyü, taba, kahverengi
koyun yünü, süt beyazı, süt yanığı, kar beyazı, kirli

evin en güzel odasına
en aydınlık pencereye karşı
kurulur halı tezgahı
buğular; damlacık olur
süzülür camlarda
daha sabahın ayazında

gelinkız gibi
yasa büründü def de
ağıt üstüne ağıt Yandan Helime de

“atını sevdiğim de Avşarın Beyi
sana da vezirlik yakışıp duru

“-canavar zarar vermek için yemez.”
“-ehtiyacından fazlasını
sonura yemek için gömer.”
bir diğeri “-ne malim ya öldürmüşler ise
yavrılarını”
“-epap onu ağılı etle öldürürler

senin Datdiri güçcük gızı
Hizarcı Nevzat’a verdiğinde
yeni damadı teklif etmişler de
düğün öğü, bizim bobalık da
onnarınan goya bizi zeyarete ğelmiş
“deniz” dedin mi, “gayık” dedinmi Hobanolu