İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

alev, bakır çalığı, buğday başağı
boz, krem, kemik, bej, ten rengi, süt yanığı
limon rengi, eşek sidiği, altın sarısı
toprak, devetüyü, taba, kahverengi
koyun yünü, süt beyazı, süt yanığı, kar beyazı, kirli

evin en güzel odasına
en aydınlık pencereye karşı
kurulur halı tezgahı
buğular; damlacık olur
süzülür camlarda
daha sabahın ayazında

gelinkız gibi
yasa büründü def de
ağıt üstüne ağıt Yandan Helime de

“atını sevdiğim de Avşarın Beyi
sana da vezirlik yakışıp duru

“-canavar zarar vermek için yemez.”
“-ehtiyacından fazlasını
sonura yemek için gömer.”
bir diğeri “-ne malim ya öldürmüşler ise
yavrılarını”
“-epap onu ağılı etle öldürürler

senin Datdiri güçcük gızı
Hizarcı Nevzat’a verdiğinde
yeni damadı teklif etmişler de
düğün öğü, bizim bobalık da
onnarınan goya bizi zeyarete ğelmiş
“deniz” dedin mi, “gayık” dedinmi Hobanolu

Amat 1778

“-Akmehmedi bilimin sen”
“-şöyle böyle aklım eriyo, ablak yüzlü,
aksaçlı, bi adamıdı”
“-sinirli mi, sinirli

ve Tokmacıklı Dudukoğlu’nun
şapkayla güreşi
mubarek başından çıkan yağırlı şapka değil
iri-kıyım, atik ve zeki
yedi-düvele meydan okuyan
üstelik Dudukoğlunu hakir gören

yolma tarlasından gelikene yolda
dünyaya getirdim ilk çocuğumu
eve geldim,
ekmeğ ederiken
unuduvumuşuyun doğurduğumu
ertesiğün Çataltepeye vardım gün doğumu

Kürt bi arkadaş var;
bizim goğuşcu, sarı mı sarı
üsdüne üsdelik adı üsdünde Üseyin Kara,
üsdelik gök gözlü,
resmen cam göbeği,
parıl-parıl

=’http://www.antoloji.com/siir/media/53/www_antoloji_com_586853_446.JPG’