İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

hanımın babası memur gitmiş bilmen nere
ordan evlenmiş,
kendi bilmen nerde doğmuş,
biz memuriyet de tanışdık,
şimdi başka yerdeyiz,
biz nereliyiz,…

gonu-ğonşu, akrannarım çocuklar
deliğanlılığımızda olanlar
dünürcülüg edenner
nişanımıza, düğünümüze gelenner
bir bir öte dünyayı boyladı

yazılıda kopya vermediğime kızanlar vardı
Ayşe, Gülşen, Nuray, Gönül
sınıfımızın kızları
Ramazan, Halil İbrahim, Molla ve Mustafa
I-B deki bazı arkadaşlarım
Imağın Recep’le aynı sırada otururduk ikimiz

“-dövlet mamiri dedin de
ötüyon o(ğ) lanın evrağı varıdı da
üş guruşlug da olsa gredi
yollandık lotere
silkin bakalım cepleri,
ne uçuysa, el de avışda ne varısa

ziyafet

öğretmen;
herkesten para toplar
hemen yemek hazırlatır
‘el-pençe divan’ durur

kumaş takım elbise ve
basma gömleğim ilkti
dedem “-sana bi gömlek daha alalım”
ebem “-göyneği netçek çocuk,
sıkma bari alıvı” demişti
manşetim, keratam, iskarpinim,

hazır Sateli'ynen,
Hacıadilden açılmışıkan
Sateli …
ya(ğ) mırlı bi ğünde çift(sürmek) ten geliyomuş
harmanyerinin yanındakı dereden
Adiloğlunun gafasında bi kepenek esgisi

Şeriat

Yörük Haceli’yi şahit yazdırmışlar
“-aman ha bu hakim yalancı şahide zıt-geder
durduk yerde başınıza bela alman”
deye tebeyhlemişler

bi dakka amca!
Alla(hı) n aşgına sen heş bu me(v) zuda
bi kitap okudun mu?
“-çocuklara okuduyon,
onnar okuyup anladıyoru”

soluk mavi bir gökyüzünde,
esas duruşta bekleyen bulutlar,
birbirinin arkasında kalmış
birbirinden koyu renkli sıradağlar

acelesi varmış ressamın belli