İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

hanımın babası memur gitmiş bilmen nere
ordan evlenmiş,
kendi bilmen nerde doğmuş,
biz memuriyet de tanışdık,
şimdi başka yerdeyiz,
biz nereliyiz,…

gonu-ğonşu, akrannarım çocuklar
deliğanlılığımızda olanlar
dünürcülüg edenner
nişanımıza, düğünümüze gelenner
bir bir öte dünyayı boyladı

“-dövlet mamiri dedin de
ötüyon o(ğ) lanın evrağı varıdı da
üş guruşlug da olsa gredi
yollandık lotere
silkin bakalım cepleri,
ne uçuysa, el de avışda ne varısa

ziyafet

öğretmen;
herkesten para toplar
hemen yemek hazırlatır
‘el-pençe divan’ durur

kumaş takım elbise ve
basma gömleğim ilkti
dedem “-sana bi gömlek daha alalım”
ebem “-göyneği netçek çocuk,
sıkma bari alıvı” demişti
manşetim, keratam, iskarpinim,

“-biz de esgerlik etdik”
“-ee yetmeyo işdecik
İngiliz iki sene sonura dediy ki
“-köyünüze nekdip yazcağsanız yazın”
sıraya geşdik o sevincinen
“-gavır insafa geldi” deye

“- sen boş verin onu da
bu memleketin evladı böğün nere
Arabisdan Çölleri dediler geddi
böğün nere, Gafkasya
93 harbinde kara kışa teslim olduk
kırıldı getdi bu vatanın evlatları

soluk mavi bir gökyüzünde,
esas duruşta bekleyen bulutlar,
birbirinin arkasında kalmış
birbirinden koyu renkli sıradağlar

acelesi varmış ressamın belli

bi dakka amca!
Alla(hı) n aşgına sen heş bu me(v) zuda
bi kitap okudun mu?
“-çocuklara okuduyon,
onnar okuyup anladıyoru”

köye herkesten önce
söğüt dalından atıyla abim ulaştı
arkasından diğer oğlanlar
eşeklerin arkasından kadınlar
onlardan çok gerilerde
ben vardım eldbette