İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

omuzları çökük
belleri kuşaklı
mesli ihtiyarlar
köyodasında mangalı eşeleyip
“-daha zemherinin çıkmasınaaa
........ gün galdı”deyip

gülün irengi ne,
evin gapısı nere
görememek, bilememek
zorun zoruymuş
dünyada en böyük niyemet
gözümüş, gözdeki nurumuş

“-biz de;
sizin hesap;
gene bi bazar günü
Aşşa Melenin arabasıynan köye ğelecez
onnarın okula katip tayın etmişler birini
emme valla tam -sonuratdan görme

Küspe

pazardan-pazara kamyon kasasına
heybeler sarkıtılırdı
yağcılar arastasında
Simsarın “yağ imalathanesi”nde

zaten bir daha da görmek nasip olmadı
rahmetliyi
hala yanarım
köyde kala da
taş taşısaydım
ömrü heba ettim

Matine

yüksek sesli plaklar çalınırdı
suyu kesik olurdu lavaboların
ve iğrenç izmarit kokardı
bir gong sesiyle itişerek içeri tıkılınır

geceler uzdıkça uzar-
şafak sömezdi kış boyu
damlar diz boyu kar
çoktan sarardı,
döküldü,
kayboldu yapraklar

kulakları mendilli,
şapkaları sonuna kadar geçirilmiş
omuzları çökük
sırtları kürklü
belleri kuşaklı
ayakları yün çoraplı

“-pekii hinci söz temsili
bizim köyünen, Aşşa Melle’den
deyelim bizim köyden Güççük Boladınan,
Aşşa Melle’den Efe Durmuş
aynı anda biribirlerine doo(ğ) ru yola çıkıyorular
farz-ım(uh) al dakkada yüz metire süratınan”

gelinkız gibi
yasa büründü def de
ağıt üstüne ağıt Yandan Helime de

“atını sevdiğim de Avşarın Beyi
sana da vezirlik yakışıp duru