İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

her sap çekileceğinde Kayasekiden,
Yel Değirmeninden
kazması-küreği-balyozu
dedem her sene sil baştan
elden geçirirdi patika yolu

bi de benim gafada iki burgalaç var biliyonuz mu
“-iki garı alacan olum valla” deye
deliganlı abeyler e(ğ) lendileridi
her e(ih) timala ğarşı ben de
Haçça’yı elde bir dutuyon
ikinciyi de bireş güçcüklerden sıralayon

hele bi de köpekler
sıkışdırsa file etseydiler
………
o değilden gene
çal(ı) lığın yolunu dutdum
bireşden gene davetsiz musafirler de

arayer lafı çoğ oludu da
gülesime gederidi
hinci benim durumum
o annadılanlardan bin gat da(h) a beter
şikatçı mıyın,
ı-ıhn

Özlemin hanımefendiliği,
anlayışı, galenderliği
ille de ğözelliği
geyimi-guşamı
gonuşması
kültürü, göreseği

tosbağa ile oynamaya kalksak
“-siğil atar” diye ikaz edilirdik
kazara siğil filan kapmışsak
ekmek arasında yılan kabığıyla
tedavi edilirdik

bana ne, sanki bana ne oluyordu
babamın keli,
babamın kelliği herkesçe çok önemli,
babam kendine gösterilen ilgiden
herkes halinden memnundu
kafaların dazlaklığı değil, içi önemliydi

bir de derlerdi “-bu dünya fani”
“-yok dünya değil de
insanlar fani”
oysa; kim gelmiş de dünyaya kalmamış izi,
bir ağacın gövdesi,
dalları,

yani şe(hi) re vardın mıydı,
gözünü dört aşcan
köydeki ğibi;
gonu-gonşu ekmek vercek deye
beklemecen
ayakda uluk gibi uyumacan,

bir de derlerdi “-bu dünya fani”
“-yok dünya değil de
insanlar fani”
oysa; kim gelmiş de dünyaya kalmamış izi,
bir ağacın gövdesi,
dalları,