İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

avcı epeyli bi zamandır
eli boş döner olmuş avdan
çoluk-çocuğun nafakasını
barıda, saşmaya döktüğüne pişman
av yarenliği edilirken, utanır olmuş
artık ne avlı hülya kurabiliyormuş

Hamitçik de bi zamanlar destan yazardı
gucağında bi teyiple
“hediyesi 5 kuruş”a satardı

“-Aşık Hamit bunu böyle söyledi
duyan vatandaşlar birden ağladı”

evin en güzel odasına
en aydınlık pencereye karşı
kurulur halı tezgahı
buğular; damlacık olur
süzülür camlarda
daha sabahın ayazında

hiç görmedikleri, bilmedikleri ucara memleketlere
sevip-sevemeyeceğini düşünemeden bile
kucak açtılar; farklı seslere, adet ve geleneklere
ağa-aba dediler kendinden çok-çok küçüklere

“buraları sevemedim, gönlüm orada

bir bakarsın
dünya denizlere doygun
insanlık bir çeşmeden mahrum
ve insan bir yudum suya mahkum

bir testi dolusu değil,

bireş sonura hoca sela vermeye başladı
“es Salatü vesselamü Aleyk
Aley ke ya Resul Allah”
gazma-kürek mezerliğe getdik
genşler girişdiler bi yandan

Allah rahmet eylesin
bobam “-sen bilin” dedi
“-bi araya ğelin, gardaş gibi
kimsenin hakkı kimseye ğeşmesin”

üleşdirdim halalarıma, emmim gile

kalın söğütler
ustaca ikiye ayrılarak ıramas yapılmaktaydı
boyunduruk, kağnının kanatları,
göbekli kağnı tekerlekleri
katranla ziftlenirdi
boyunduruğu ıramasa rapteden kayış

bayırda yolunmuş,
sıkı sıkı tutam olmuş
bir karışlık ekinler,
desteye konmuş olurlar
ova tarlalarındaki gibi
omuza değil desteler

“-karşı bağda bağım var deme
karı malına malım var deme
varlıklı olmayı de(ği) l, var olmayı dile
güvenme dayına
azzığını al yanına”