İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

“-de ona gelecez
arkadaşdan çıkdı nere geldi
madem arkadaşlıkdan çıkdı
…….
dilkinin biri ayıynan arkadaş olmuş
hadi demiş,

yıllarca dünürcü beklediler
sevdiklerinden,
kendilerine de yapılsın gelinbaşı dilediler
yoldan her geçen ya sevdiği olsun
ya da haber getirsin sevdiğinden
duaları kabul olup,

Osman Çavuş

“- Osman Çavuş’ta
gümüş kakmalı bir eyer takımı vardı
üzengisine basıp at sırtına atlardı”
eyerde “çavış” yazılı, bir halı heybe

tam da sessiz sedasız
geçip-gidecekken
eşek bir pislik koklamaz mı
burnunu kaldırıp anırmaz mı,
'-tingedek düştüm.'
köpekler saldırdı, sardılar

'-ee akranlarımız da galmayıp batır'
işde beni de bi avrat götürdü
kendi ğetdi, beni göçürdü
tevekkeli insan baya kendi
gabulleniyo öte tarafa getmeyi

köyde en sevimli ev –göçmenevi-
macur Göçmen Yusuf köyden de göçmüş
çok olmuş Aydın’a daşınalı
en geniş pencereli bina mektep
diğerlerinden farklı
talebeler sıva pütürüne

Süt İneği

“-yoğ ülen olmadı herkes birer inek bağlasa
bi skodayına her sabah buradan çıkacan
Ispartanın kazalarını, köylerini dolaş,
süt, yoğurt, peynir yumurta

son kez o yıl ortaokul, lise binasındaydı
ikinci dönem çarşıdaki yerine ayrıldı,
ve okul yarım günden tam güne çıktı
ilkokullar gibi sabahçı, öğleci kalmadı

öğleyin etrafı taş duvarla çevrili Musallada

kuşluk ekmeğinden önce eynel çıkılırdı
eynel çıkmadan, çıkılmazdı eynelden
sadece taşa değen orağın sesi
tarlanın başına varırken

eynel tarlanın öbür başına dönerdi

..
“-ağsam garannığı dedin de
öğserdik bobamızı, anamızı
güçcüg gardaşımızı
en ileri ğedip, garşılayınca bobamızı
terli yüzlerimizi öpdürünce