İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

Gövcelli az su yolu eşmedi
sustu yaz-kış Gökderenin cağıldayan sesi
derken birer ikişer kurudu söğütler,
kurudu ev önlerindeki harımlar
Gökyamaç’a yürümez oldu gençler

“-bi ğün öretmenden aldık köytopunu
eskinki ğibi ülüklü deği(l) , siboplu
tabi yaz ğünü değimi n’olcak, dura-dura sınmış
nası olsa harmanyerine ğedecez
Melidali’nin motursiklet pompasından şişiriz

Deli Yakıp

binüçyüz bilmem kaçlı
Cüce Melit’in
iri oğlu Yakıp
emmileri Aşağılı,

Bıkkanın Halil

harman önü düvenciler gelirdi,
eksik çakmak taşlarını tamamlayarak,
düvenleri tamir ederlerdi
semerci havut otunu

Aça

nişan olsun,
düğün olsun,
yazmayla kapısını çalan her okucuya;
“-geliriz, gelmemiyiz hiş” derdi

bir-tek öğretmen
yaşı öğrencilerinin yaşı,
güzel, alımlı, bakımlı
sanki bir manken
Yalvaç, Yalvaç olalı makyajı,
boyalı, fönlü, ondülalı parlak saçları

Gelin oldu

yıllarca dünürcü beklediler sevdiklerinden,
ilk ve son kez onlara da yapıldı gelinbaşı
kızlar gelin olup, ayrıldılar evlerinden
gelin olup, köylerinden ayrılanlar da vardı

Hasret

yalnızlık
desem,
değil
yollar boyu

“Abacılar”a bir de “Kızılca”ya
daracık yollar sapardı
çift yönlü yol Hıdırlığa
“Çınaraltı”nın girişinde sinema afişleri
“Bekmezciler” sapağında
Tütüncülerin etli ekmek lokantası,

o yana giden arabalara binsem
şoseden alan olmaz mı beni,
ya da
insem Gövceli Köprüsünde
tırmansam Yazılıya,
kırk yıldır düşlerimdeki gibi