İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

Canııımmm Anneciğimmm

seni nasıl özledim bilmezsin..
ben de bir resmin olsa..
seni öyle hatırlardım..
rüyalarımda seni hep öyle görürdüm..

bu yazı nasıl bitecek
bilmiyorum
benim ortaya koyabileceğim öteden beri olduğu gibi yaşanmışa bağlı kalmak
hayırlısı

beni okuyacakları yormamak adına da böyle basit cümleler,

tapaz
“-köylünün yapıvıcağı iş amelelik beyler
bizim ne tecarata aklımız erer ne paramız yeter

köylüye de(ye) cekleriki o(ğ) lum taş getir
kucaklayıp götürecez,

Anaç

“-anaçdır kadınlar,
garnında daşır, emdirir, altını alır ebişdirir
yedirir, geydirir, el sırasına sokar
gelin eder, el kızına verir”

o yana giden arabalara binsem
şoseden alan olmaz mı beni,
ya da
insem Gövceli Köprüsünde
tırmansam Yazılıya,
kırk yıldır düşlerimdeki gibi

Abamın Düğünü

“-a(ğ) lamayon yavrım ağlamayon
allı duvaklı gız çıkarıyon
neye alayan” dedi
bi yandan gözlerini sildi

ben sana mahkumum
olmuyor sabah.. doğmuyorsun
ben sana aç, emzirmiyorsun
muhtacım, muhtaç kollamıyorsun
hasretim gelmiyorsun
gel..

“-guğk”

“-epap o zamanlar eğlençe mi var deceğin
“temsilde hata olmaz”
“söz vahtında açılır”
bi gün gene böyle ova harmanında yatıyokan

“-hinci köyün bazar yolu orası,
güzün başlarıydı
Entelle taraflarına yazlakdan dönerkene
bazar yolundan gelirdi yörük kervanı
çoluk-çocuğu, denkleri, davarıyna, devesiyne”