Ben seni sevdim diye değerliydin.
Yoksa hayatın içinden geçen
isimsiz bir gölgeydin sadece.
Kalabalıkta omuz değip geçilecek,
İsimsiz Şiir
Yarısı kalmış bir bardakta bekleyen rakı gibiydi dudakların;
İçsem bitecek,
İçmesem bir başkasının…
İspatsız Gerçeklik
Sana doğru uzanan cümlelerim
çekinerek değil,
kırılmaktan öğrenmiş bir kalbin dikkatiyle geliyor.
İstanbul’da Aşk Destanı
Ey İstanbul,
Yedi tepenin üzerine kurulmuş gizemli sevgili,
Surlarında çağların yorgunluğu,
Denizlerinde kavuşamayanların gözyaşı var.
İyi Ki
Hayat kalabalıklarla doludur, seslerle…
Ama değerli olan, bir kişinin varlığıdır.
Bir kişinin varlığı “iyi ki” dedirtendir;
Gerisi sadece vardır…………
Kaç Kere Özlediğimi Sayamadım
Bugünde akşam oluyor bak…
ve ben yine seni kaç kere özlediğimi sayamadım.
Akşam, göğün cebine saklanmış paslı bir bıçak gibi
Kaç şiirlik ömrüm kaldı ki
Daha geç olmadan gelsen diyorum, kaç şiirlik ömrüm kaldı ki.
Biliyor musun, bazen düşünüyorum, insan aslında kaç defa doğar?
Bir anne rahminde bir kez,
bir sevdaya tutulduğunda ikinci kez,
Biz tesadüf sandık;
iki kırık pusulanın
aynı kuzeye değil de
aynı yaraya akmasını.
Kuzey dediğimiz,
“Kalbimin Odalarında”
Bütün şiirlerini kalbimin odalarında saklıyorum,
Her biri ayrı bir anahtar gibi,
Bir duygunun kapısını açıyor usulca.
Kimsenin adım atmadığı,
Kapağı tam kapatılmamış bir kitap gibi duruyor aşkın içimde
En ufak esintide bir sayfası açılıyor…
İçimde bir rüzgâr var; duvarları aşan, perdeleri titreten,
Bazen bir fısıltı gibi usulca, bazen bir fırtına gibi yıkıcı.
Gözlerim ufukta, ellerim boş;




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!