Düşümden Düşüne Girdim
Düşümden düşüne girdim,
adımlarım gölgenden önce vardı orada.
Her nefesimde senin yankın,
her sessizlikte saklı bir çağrı.
İsmimi,
uykusuzluğun çatlayan yerlerine bırakmışsın.
Gece eğilip almış onu,
biraz karanlık,
Eksik İmlaların Defteri”
İmlası bozuk kelimelerden doğma şiirlerimi döktüm yollarına.
Kimi yerde virgül düşmüş,
kimi yerde harfler kanamış,
kimi yerde nokta koymaya elim varmıyor.
Ellerine şiir bulaşmıştı, tutmasaydım, aşka ayıp olurdu.
Ben hiç kimsenin büyümediği bir toprak gibiyim;
yağmur gelmedi uzun zaman,
güneş döndü başka yüzlere,
ben kök salmayı unutmuş bir çöl gibi bekledim.
En Çok Neyi Merak Ediyorum?
Hüseyin Erdinç kaleminden
En çok neyi merak ediyorum biliyor musun?
Aslında cevap çok basit gibi:
Eskimeyenin İzinde
Nefes alıyorum.
İçime çektiğim her hava, sadece ciğerlerimi değil, ruhumu da dolduruyor.
Sabahın ilk ışığı düşüyor pencereme.
Ve o ışık, sadece bir aydınlık değil, içimdeki sessizliğin altını çizen bir kalem gibi.
Esmerim
Sen,
geceyi içime çektiğim derin bir kuyu,
ay ışığını içine saklayan bir hazine…
Gözlerin,
Eylül Aşktır
Eylül geldi.
Ama bu kez yapraklar değil, ben dökülüyorum.
Her sararan ağaç gövdesinde
sana yaslanan bir kalp çarpıyor hâlâ.
EZELDEN AŞİNA
Gözlerimi kapatıyorum,
dünyanın bütün sesleri içime doluyor.
Bir deniz uğultusu gibi,
bir tren düdüğü gibi,
Faili SEN Olsun,Meçhulü BEN…
Bu gece kelimeler ışığı kapatsın,
anlamlar fısıltıyla yürüsün aramızda.
Açık kapı olmasın hiçbir dizede,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!