Hüseyin Erdinc Şiirleri - Şair Hüseyin E ...

GÖNÜLDE DURAN IŞIK

Gönlümün kıyısına her gece ince bir rüzgâr dokunur;
adı yok, izi yok… ama sende bir ışık taşır.
Sanki gölgemden sıyrılıp
kalbimin en sessiz yerine çöken bir sıcaklık gibi.

Gözünün Son Gördüğü Olayım

Bir sessizliğin omzuna düştü gölgem,
Kendi adımı bile duymadım o anda.
Ne zaman bir ışık doğsa,
Altında hep sen vardın.

GÜL’ AYDIN OLSUN

Geceyi koynuna alan her sessizlikte,
Kendi içimin dar sokaklarında dolaşırım.
Yorgun adımlarımın gölgesine sorarım seni;
“Bu kadar uzağa nasıl sığdın?”

Gülüşünü unutmamak için acını da saklıyorum…

Bazı anlar vardır; yaşanırken fark edilmez.
Sonradan hatırlanmaz bile—
içinde genişler.
Sanki zaman ileri akmaz da, o an geriye doğru büyür,

Bir gün daha bitti, diyorlar
oysa benim içimde
senin gittiğin gün
hâlâ bitmedi.

Gündüzün Kalbine Sığın

Gün ortası sana başka yakışıyor;
ışık, teninden süzülen bir ilahi gibi
sessizce odanın duvarlarına yayılıyor.
Ben, senin uykunu izlerken

Güneş Yüzü Görmemiş Kelimeler

Gözlerimde yürüyen gölgeler var,
Adını bilmediğim bir rüzgâr gibi,
Dokunmadan, ısıtmadan geçer hayatımdan.
Sözcükler saklanmış kalbimin en kuytu köşesinde,

Gururu Aşka Aşık Edeceğim

Şu gururu diyorum,
aşka aşık edeceğim.
Kaç şiire, kaç geceye mal olursa olsun,
kelimeler tükenip düşse de kâğıda,

Hadi Bir Delilik Yapsana

Gece, saçlarını savuruyor rüzgâra,
Bir yanım yanıyor, bir yanım buz kesmiş.
Adını her nefeste gizliyorum hâlâ,
Susmakla yanmak arasında kalmışım, sessiz.

Hadi Gülümse

Hadi gülümse… dudağımdaki kıvrıma sığınasım var…
Sonra isterse dünya dursun.

Ben ki yanık bir tren düdüğü gibiyim,