Huri Çalışkan Şiirleri - Şair Huri Çalışkan

Mevlana ve Bektaşi yolda karşılaşırlar,
Biri aşkın narında, diğeri sabrın rüzgarında.
Mevlana, gönlünde aşkı taşır,
Bektaşi ise derinliğiyle ona bakar.

Bir adımda yanar Mevlana,

İNCİRİ OLMAYAN ŞEHRİN DELİKANLISI
Sana olan duygularımı;
Şair olan yönüm yazmış, anlatmış olabilir.
Ama emin ol ki sevgili!
Varlığın ruhuma değdikçe zorlanmadan art arda sıralanıyordu satırlar.

eksik bir cümlenin tam ortasında doğduk seninle,
dünya, her sabah hırkasını ters giyen bir ihtiyar gibi,
ve biz, sokağa dökülen o ilk çay kokusunda
yaşamanın en düz, en yalın halini sevdik,
etle tırnak gibi, mapusla hürriyet gibi.

Ben hâlâ bazı sokaklara yürürken yavaşlıyorum,
Orada göremeyeceğimi bile bile.
Bazı rüyalar sabah uyanınca devam etmiyor Mama.
Bazı insanlar da.
Ama olsun.

KALBE GÖMÜLÜ AŞKLAR

Ey sulusepken hırçın dalgaların kızı
Kirpiklerin daha dönüşmeden mızrağa
Hangi alın yazısı yazılmış fermanına
Saçlarına konan kelebekler

Sevgili Darcy,

Kalbimin en derin yerlerinde bir fırtına koptu mektubun geldiğinde. Ellerim titrerken zarfını açtım; kaleminin her hareketinde yüreğimin kıvrımlarını hissettim.

Seninle buluşmayı bekleyen o tarifsiz özlem, sayfalarında bir alev gibi yükseldi.

,, Sevgili Elizabeth, bu satırları yazarken kalbimdeki duyguların en derinini ifade etmeye çalışıyorum. Sana bir şiir yazıyorum; her kelimede seni ne kadar sevdiğimi, seni düşündüğümde içimde oluşan mutluluğu hissettirmek istiyorum. Aşkımızın güzelliğini kelimelere dökmek, benim için en büyük hediye."

Seninle Doğan Gün

Gözlerin, sabahın ilk ışığı gibi,

Sevgili Elizabeth,

Eylül’ün son demleri içindeyiz. Ağaçların turuncuya dönen yaprakları, yavaşça dökülürken, sana olan özlemim her geçen gün büyüyor. Her yaprak düştüğünde, içimde sana kavuşma umudum daha da güçleniyor. Eylül, ayrılığı simgeler belki ama aynı zamanda kalbimde seninle yeniden buluşmanın arzusunu taşıyor. Seninle geçireceğimiz her anı, bu mevsimin en güzel anısına dönüştürmek için sabırsızlanıyorum.

Her sabah güneşin doğuşuyla, aklımda yalnızca sen varsın. Rüzgarlar, seni bana fısıldıyor, düşlerimde sana kavuşuyorum. Bu mektubu yazarken bile seni hayal ediyor, rüzgarın sesiyle sana bir şiir yolluyorum. Belki o rüzgar seni bulur ve seni sarıp sarmalar. İşte sana kalbimden bir şiir:

Sevgili Elizabeth,

Senin üşüdüğünü düşünmek içimi sızlattı. “Kalbinin her soğuk anını, benim sevgimle ısıtacağım.” En kısa zamanda kollarımda olacaksın ve o zaman sadece kalbim değil, tüm bedenim seni sarıp sarmalayacak. Gözlerimde parlayan ışık, yalnızca aşkımın değil, “tutkumun” yansımasıdır. Seni ömür boyu mutlu edebilirsem, ancak o zaman kendimi tamamlanmış hissedeceğim, çünkü “senin mutluluğun benim en kutsal görevimdir.”

Sana geç kaldım, sevgilim. Hayatın içinde seni beklettim. “Neden daha önce karşıma çıkmadın, Elizabeth?” Neden ruhlarımız bunca yıl ayrı kaldı? Şimdi anlıyorum ki, sensiz geçen her yıl, aslında farkında olmadan kayıp yıllardı. Senin varlığından habersiz, eksik yaşadım. Ama seni bulduğum andan itibaren, her şey anlam kazandı. O zamana kadar yaşamış olduğum her şey, seninle tanışmak içindi. Lütfen beni affet, sevgilim. Seni bunca zaman beklettiğim için, seni bu hayatın soğuk gerçekliğinde yalnız bıraktığım için özür dilerim.

Sevgili Elizabeth,

Beni varlığınla buluşturan ilahi bir sırra inanıyorum artık. Seninle karşılaşmamış geçen yıllarımın eksikliğini her gün daha çok hissediyorum. Ama seni bulduğum an, o eksiklik kayboldu, hayatım yepyeni bir anlam kazandı. Seni ne kadar beklediğimi, ruhumun sana olan özlemini başka nasıl anlatabilirim bilmiyorum.

O yüzden bu satırları yazıyorum: