Hümeyra Gün Şiirleri - Şair Hümeyra Gün

Alışılmadık bir ilkyazdı yaşanan
Güneşi beklemekle geçiyordu zaman
Gökyüzünde yağmur yağmur bulutlar
Çözülmek için bir komut bekliyordu
Oysa, sessizlik bir çığlık gibi büyüyordu...

Boğucu çok sıcak bir ağustos günü
Toprak yağmursuz, gök bulutsuz
Dünya, vahasını yitirmiş bir çöl
Kalmamış sığınacak bir avuç mavilik
Dilim susmuş, küs olmuş yüreğime
Ruhumda bir dağ köyü yalnızlığı

Akşam, bir tül gibi
İnerken dünyaya...

Her şey, kalp diliyle konuşur
Sanki, barışçıl bir tanrı
Bir es notası üfler...

Bir çocuk öldüğünde
Kararır gökte bir yıldız
Bir çocuk öldüğünde
Islanır kanatları kuşların
Yere düşer ebabil kuşları
Kuşları toplar başka bir çocuk

Bir çocuk koşuyor
Başı açık ayakları yalın
Elinde yanmış bir defne dalı...
Kan ter içinde soruyor :
Suçlu kim? ...Suçlu kim?

Kadın incecik narindi.
Elleri apak bir nilüferdi.
Biraz telaşlı,çokça utangaçtı.
Ela gözlerinde misafirdi hep umut.

Kadın uçmayı öğrenen bir kuştu /acemi.

Dün gece düşümde
Yeniden çocukmuşum ben.
Anamın saçını taradığı,
Babamın bağrına bastığı....
Bildiğin çocuk işte /Anımsadın mı ?

her gece düşlerden
kentler kurarım...
bütün sokakları
denize çıkan...
çiçekli bahçeleri
baharda gazel dökmeyen...

Yıl 1974 -75…
Okuldan mezun olmuşum.
Sanki dünyayı parmağımda döndürecek kadar güçlü ve donanımlıyım…
En azından ben öyle düşünüyorum...
Tayinler belli oldu, Antalya Akseki /Minareli Köyü.
Sevinçliyim.

sana mavi şiirler,
yazmak isterdim Sevgili...
ama Eylül'dü geldiğinde

altın sarısı bir gün batımıydı
hazan rüzgarları esiyordu