Varlığın veresiye defterinde
Adıma açılmış o keskin çentik;
Ne zaman dokunsam gövdemdeki sızıya,
Bir ihtar tırmanıyor gecenin duvarından.
Karşılığı ödenmemiş zamanlar biriktirdim,
Kesildi ışık,
Sustu tellerdeki o kadim uğultu.
Şimdi ruhumun sığındığı o uçurum kıyısında,
Kendinden kaçan bir gölgenin
Sağır iz düşümüyüm.
Soruyorum sükûtun kalbine:
Bu sürgün, hangi aşkın kefaretidir?
Kayıt Tarihi : 11.07.2026 11:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!