Hükümsüz Sevda Şiiri - Yücel Özkü

HÜKÜMSÜZ SEVDA
Ömrümün küllenmeyen yangınıydın sen,
Adını korlaşan gecelere yazdım.
Bir umut düştün yüreğime,
Bir hasret oldun; dinmedi sızım.

Bilmezdim, gözlerin beni sürgün edecek;
Gülüşün gecemi ayaza çevirecek.
Bu kalp küllerinde seni saklayıp,
Kendi ateşinde sönecekti.

Ya al götür beni düşlerinin kıyısına,
Ya bırak rüzgâr savursun izimi.
Yarım kalan sevdamın kıyısında,
Kayıp bir mevsim gibi ararım bizi.

Sen yanımda bir ömür kalacaktın,
Göğe birlikte umut asacaktık.
Şimdi ayrılık, pas tutmuş zincir;
Yüreğimde suskun bir mühür kaldı.

YÜCEL ÖZKÜ
15 Temmuz 2026/22:14