Hükümsüz Sevda Şiiri - Deniz Gece Mavisi

Bir şehri ardımda bırakır gibi,
Bir harabeye uzaktan bakar gibi,
Bir günahı boynuma dolar gibi,
Bugün seni içimde terk ediyorum.

Artık yoksun ne dilimde ne yüreğimde.
Sessizce,
Kıpırtısızca,
Yavaşça veriyorum toprağa.
Kefen yok, sela yok, mezar yok.
İçimde kurşuna diziyorum tüm nefes alıp veren hücrelerini.
Çöp kutusu bile varlığından rahatsız.

Terliklerin tekini kaybetmiş,
Kalemin kağıda küsmüş,
Defterin kendinden geçmiş.
Onlar da memnun sanki gidişinden.
Ne de güzel söylemiş nenem:
"Varlığı bir anlam ifade etmeyenin yokluğu da hükümsüzdür."

Hükümsüz bir aşk,
Hükümsüz bir sevda,
Hükümsüz bir yara,
Ve hükümsüz bir acı oldun bana.

Hükümsüz artık varlığın yüreğime.
Artık kalbimde olsan da, bir olmasan da,
Bana dönsen de, bir dönmesen de,
Sen bende bittin.
Artık görsen de, bir görmesen de,
Seni herkes sevebilir.
Duysam da, bir duymasam da,
Ben seni sevmiyorum, bilsen de, bir bilmesen de.
Yoksun artık, yok.
28.04.2026 16:35